Pieter Raat

Pasen was dit jaar warm. Na een zonnige dag langs de Amsterdamse grachten werd er last-minute besloten de auto te pakken naar het zuiden. En zo gezegd, zo gedaan kwamen we in de nacht van zaterdag op zondag aan in de Parijse buitenstad St. Germain en Laye. Bleau onthouden tijdens deze paaszondag kon natuurlijk niet en zo werden heel wat boulders van het blauwe en rooie circuit in 95.2 afgesnoeid. Bovenop een heuvel was dit misschien niet de beste keuze, maar ach… Tegen de avond rijden Laurène en ik weer richting Parijse Peripherique, uiteraard gestrand in een file. Maandag houdt de zon de stand hoog en wordt er gepicknicked. Rond zes scheuren we weer naar Holland, Paasweekend was top!

Het was even stil op de site, druk in de weer met het Nepal project en daardoor geen tijd voor een leven à la studententijd, laat staan een site update. Maarrrrrr…! Na acht weken lange dagen en weekenden door, is het eerste deelproject afgerond en is de aannemers selectie vandaag de dag van start gegaan! Om deze mijlpaal te vieren, vertrokken we afgelopen vrijdag na het submitten van de werktekeningen, onder de noemer van bedrijfsuitje naar Berdorf.

Na nog geen drie dagen in Nederland vertrokken Laurène en ik naar Les Angles in de Pyreneeën. Naar de sneeuw en op bezoek bij Sandra en Greg, de zus van Laurène. Vanuit een nat Holland, kwamen we aan in een zonnig en stralend Perpignan. Vervolgens nog twee uur en route per auto naar Les Angles. Onderweg was jammer genoeg weinig sneeuw te zien, echter zijn de pistes hier goed volgespoten door de aanwezige sneeuwkanonnen, maar toch zijn niet alle liften open.

…mooie stad achter de bergen. Aankomst in Kathmandu is altijd speciaal. Is het niet het zicht op de prachtige Himalayan Range, dan is het wel de mensen in het toestel. Nepalezen kopiëren elkaar maar al te graag: Nepalees 1 vindt het knopje voor de ventilatie, vervolgens gaan 60 armen de lucht in om aan dat zelfde knopje te draaien, of, we razen nog even met 200 km/h over de landingsbaan en alle Nepalezen staan tegelijkertijd op om hun tas uit de bovenvakken te halen. En dan nog niet te spreken over de telefoons die tevergeefs op 34.000ft hoogte worden uitgeprobeerd, stewardessen die wel tientallen keren worden opgepiept voor een refill of het vlekkeloos uitlikken van de voedsel tray met alle geluiden van dien. Ja, aankomst in KTM is altijd speciaal.

Tussenstop in Nederland. Afgelopen dagen heerlijk uitgerust in Parijs. Geflaneerd over de Parijse boulevards en straten, lekkere pain au chocolats gegeten, toeristje gespeeld in Musée d’Orsay en het altijd drukke graf van Jim Morrison bezocht. Toch bijzonder als er na bijna 40 jaar dood zijn nog steeds voortdurend tientallen mensen rondom je graf staan. Oud en nieuw heb ik gevierd in La Chapelle-la-Reine, aan de rand van het grote boulderbos Bleau, samen met een stel Hagenese klimmers. Ondanks de hoge vochtigheidsgraad konden we toch nog twee dagen boulderen in 95.2 en zijn er zelfs 2 7a’s gevallen waarvan ik de namen ben vergeten. Nu tussen de bedrijven door weer even in Nederland want morgen gaan we weer naar Nepal om het project van de Meeting Facilities en Garden Wing de laatste fase in te boosten.

[polygoonstem] Het pieterraat.nl jaaroverzicht 2010 [/polygoonstem]

Januari. Oud en nieuw in Parijs met een uitstapje boulderen in Fontaine Bleau. Er wordt gewerkt bij de TUDelft gevolgd door een weekje zon in Lanzarote waar het nieuws binnenkomt dat ik oom ben geworden. De daarop komende drie maanden kan ik werken bij Queeste Architecten. Februari. Op kraam visite in Noord Zweden, Laurène gaat down under. April. 5 weken Nepal voor het maken van een schetsontwerp van een hotel. Mei. Ik ben paranimf bij de promotie van mijn vader en later die maand ben ik getuige bij de bruiloft van mijn broer en presenteren we ons Preliminary Design met positief vervolg. Juni. Ik vertrek voor een kleine 3 maanden naar Australië, waarvan ik en Laurène 53 dagen doorbrengen in een campervan on the Aussi roads. September. Terug in Nederland worden overeenkomsten met betrekking tot het Summit Hotel bereikt. Oktober. We maken kennis met onze adviseurs in Kathmandu en betrekken een kantoor aan de Delftse grachten waar hard gewerkt wordt aan het ontwerp van de ‘Meeting Facilities’ en een herontwerp van de ‘Garden Wing’. December. Het ontwerp belandt in definitieve fase, Laurène komt terug uit Kenia, broer en consorten komen over uit het noorden, met kerst zijn we compleet! En nu weer in Parijs met een uitstapje Fontaine Bleau in het vooruitzicht.

Bouwen in Nepal is handwerk. Niks geen machines, alles met de hand. Een bureau uitzagen gebeurt met een handzaag, dat is ook handig wanneer de stroom uitvalt – geregeld tot vaak – beton wordt met emmertjes gestort, meubilair wordt met de hand getimmerd en de ingrediënten voor een goede betonmix wordt met de hand gedragen. Het is dan ook niet verwonderlijk dat de afwerking af en toe om te huilen is. Een les voor ons: straks tijdens de bouw moeten we er werkelijk bovenop zitten. Maar er is ook goed afgewerkte architectuur. Het mooiste bouwwerk in Nepal staat om de hoek bij Summit en huisvest de Noorse Ambassade. Ontworpen door Kristin Jarmund; is er zelfs een complete uitgave van Spaces – het Nepalese architectuurblad – aan geweid.

Normaliter wordt Nepal bezocht vanwege de bergen. Trekkings worden gemaakt en de duizend-en-één tempels worden bezocht. Maar de manier waarop wij Nepal bezoeken zet het land in een ander daglicht. Geen bergen of tempels, maar het bezoek aan bouwprojecten en materiaal- en meubilair werkplaatsen; wat is er op de markt en wat kan er gebruikt worden in ons project. Het is leuk en interessant om te zien hoe dat gaat, zo aan de andere kant van de wereld. Hoe wordt beton gestort en hoe wordt meubilair gemaakt; arbo verantwoord is het in ieder geval niet.

Het Summit Hotel project van april/mei jongstleden krijgt een vervolg. Tijdens mijn verblijf in Australië werd er al het een en ander gewerkt, geskyped en geregeld en nu, vijf maanden later, wordt te Kathmandu de aftrap gegeven voor de start naar een definitief ontwerp! Vanaf de eerste oktober zijn Jonathan en ik weer in Nepal en zullen we gesprekken aan gaan met constructeurs en installatie adviseurs en zullen we onze ideeën en plannen voorleggen aan onze Nepalese rechterhanden. In coöperatie werken we naar een mooi ontwerp, te beginnen met ruimere en nieuw ingerichte Garden Wing kamers en nieuwbouw vergaderzalen. Wordt vervolgd!

En zo waren twee-en-een-halve maand weer voorbij gevlogen. Terug in Nederland, waar de zomer net zo warm is als de winter in Adelaide. Tja, verschil moet er wezen. Maar raar om terug te zijn is het wel.

Na ons vertrek uit Brizzy kwamen we in de avond aan in Adelaide. Onderdak vonden we bij een Spaanse vriend van Laurène, aan het strand van Glenelg. De zee zag er anders uit dan twee maanden ervoor. Harde wind en veel regen was het laatste beeld dat we van Australië mee naar huis namen. En bij aankomst in Holland niet veel beter… Tussen het daadwerkelijke vertrek en aankomst in Adelaide zat nog één dag. Gevuld met tassen pakken, een laatste rondje doen door de stad en afscheid nemen van de Australische vrienden. De gastvrijheid waar ik het in het beginstadium van mijn verblijf over had, werd maar weer es overduidelijk. We werden midden in de nacht naar ‘huis’ gereden na een avond uit en de volgende dag stonden ze allen klaar om ons tot op het laatste moment in de gate op het vliegveld uit te zwaaien. Helden!