Pieter Raat

Na de geitenballen op m’n bord in Kathmandu, kwam er gebakken kikker op m’n bord in Shenzhen. Ook in China eten ze rare dingen, eigenlijk een beetje alles wat je in Nederland niet zou eten. En, hoe meer bot, hoe beter. En dat is nog verdomd lastig afkluiven met twee stokjes in je hand!

Na twee intensieve weken van besprekingen, presentaties, site-visits en producten bekijken, was het tijd voor een weekje ‘vakantie’. Mijn goede vriend Peter, werkzaam als architect in Shenzhen, had ik al een tijdje niet gezien, en onder het mom van ‘ik ben toch in de buurt’ maakte ik een omweg van 10.000km om hem op te zoeken. Na landing in Hong Kong, reisde ik verder naar de grenspost Lo Wu waar Peter me stond op te wachten.

Gewapend met 2 liter oranjebitter en 2,5 kilo kaas zetten wij voet aan land in Nepal. Het is 30 april, 17:00u lokale tijd; de vrijmarkt rondom Summits zwembad zou nu ongeveer afgelopen moeten zijn, de receptie zal over ‘n uurtje van start gaan. Het is inmiddels de vierde keer in betrekkelijk korte tijd dat stempels in onze paspoorten worden gezet bij de border check, de chaos in en rondom het vliegveld is als vanouds. Maar, opvallend genoeg komen onze tassen er als eerste uit en dringen we ons door de menigte taxi chauffeurs die allen ons graag ergens heen willen rijden.

Pasen was dit jaar warm. Na een zonnige dag langs de Amsterdamse grachten werd er last-minute besloten de auto te pakken naar het zuiden. En zo gezegd, zo gedaan kwamen we in de nacht van zaterdag op zondag aan in de Parijse buitenstad St. Germain en Laye. Bleau onthouden tijdens deze paaszondag kon natuurlijk niet en zo werden heel wat boulders van het blauwe en rooie circuit in 95.2 afgesnoeid. Bovenop een heuvel was dit misschien niet de beste keuze, maar ach… Tegen de avond rijden Laurène en ik weer richting Parijse Peripherique, uiteraard gestrand in een file. Maandag houdt de zon de stand hoog en wordt er gepicknicked. Rond zes scheuren we weer naar Holland, Paasweekend was top!

Het was even stil op de site, druk in de weer met het Nepal project en daardoor geen tijd voor een leven à la studententijd, laat staan een site update. Maarrrrrr…! Na acht weken lange dagen en weekenden door, is het eerste deelproject afgerond en is de aannemers selectie vandaag de dag van start gegaan! Om deze mijlpaal te vieren, vertrokken we afgelopen vrijdag na het submitten van de werktekeningen, onder de noemer van bedrijfsuitje naar Berdorf.

Na nog geen drie dagen in Nederland vertrokken Laurène en ik naar Les Angles in de Pyreneeën. Naar de sneeuw en op bezoek bij Sandra en Greg, de zus van Laurène. Vanuit een nat Holland, kwamen we aan in een zonnig en stralend Perpignan. Vervolgens nog twee uur en route per auto naar Les Angles. Onderweg was jammer genoeg weinig sneeuw te zien, echter zijn de pistes hier goed volgespoten door de aanwezige sneeuwkanonnen, maar toch zijn niet alle liften open.

…mooie stad achter de bergen. Aankomst in Kathmandu is altijd speciaal. Is het niet het zicht op de prachtige Himalayan Range, dan is het wel de mensen in het toestel. Nepalezen kopiëren elkaar maar al te graag: Nepalees 1 vindt het knopje voor de ventilatie, vervolgens gaan 60 armen de lucht in om aan dat zelfde knopje te draaien, of, we razen nog even met 200 km/h over de landingsbaan en alle Nepalezen staan tegelijkertijd op om hun tas uit de bovenvakken te halen. En dan nog niet te spreken over de telefoons die tevergeefs op 34.000ft hoogte worden uitgeprobeerd, stewardessen die wel tientallen keren worden opgepiept voor een refill of het vlekkeloos uitlikken van de voedsel tray met alle geluiden van dien. Ja, aankomst in KTM is altijd speciaal.

Tussenstop in Nederland. Afgelopen dagen heerlijk uitgerust in Parijs. Geflaneerd over de Parijse boulevards en straten, lekkere pain au chocolats gegeten, toeristje gespeeld in Musée d’Orsay en het altijd drukke graf van Jim Morrison bezocht. Toch bijzonder als er na bijna 40 jaar dood zijn nog steeds voortdurend tientallen mensen rondom je graf staan. Oud en nieuw heb ik gevierd in La Chapelle-la-Reine, aan de rand van het grote boulderbos Bleau, samen met een stel Hagenese klimmers. Ondanks de hoge vochtigheidsgraad konden we toch nog twee dagen boulderen in 95.2 en zijn er zelfs 2 7a’s gevallen waarvan ik de namen ben vergeten. Nu tussen de bedrijven door weer even in Nederland want morgen gaan we weer naar Nepal om het project van de Meeting Facilities en Garden Wing de laatste fase in te boosten.

[polygoonstem] Het pieterraat.nl jaaroverzicht 2010 [/polygoonstem]

Januari. Oud en nieuw in Parijs met een uitstapje boulderen in Fontaine Bleau. Er wordt gewerkt bij de TUDelft gevolgd door een weekje zon in Lanzarote waar het nieuws binnenkomt dat ik oom ben geworden. De daarop komende drie maanden kan ik werken bij Queeste Architecten. Februari. Op kraam visite in Noord Zweden, Laurène gaat down under. April. 5 weken Nepal voor het maken van een schetsontwerp van een hotel. Mei. Ik ben paranimf bij de promotie van mijn vader en later die maand ben ik getuige bij de bruiloft van mijn broer en presenteren we ons Preliminary Design met positief vervolg. Juni. Ik vertrek voor een kleine 3 maanden naar Australië, waarvan ik en Laurène 53 dagen doorbrengen in een campervan on the Aussi roads. September. Terug in Nederland worden overeenkomsten met betrekking tot het Summit Hotel bereikt. Oktober. We maken kennis met onze adviseurs in Kathmandu en betrekken een kantoor aan de Delftse grachten waar hard gewerkt wordt aan het ontwerp van de ‘Meeting Facilities’ en een herontwerp van de ‘Garden Wing’. December. Het ontwerp belandt in definitieve fase, Laurène komt terug uit Kenia, broer en consorten komen over uit het noorden, met kerst zijn we compleet! En nu weer in Parijs met een uitstapje Fontaine Bleau in het vooruitzicht.

Bouwen in Nepal is handwerk. Niks geen machines, alles met de hand. Een bureau uitzagen gebeurt met een handzaag, dat is ook handig wanneer de stroom uitvalt – geregeld tot vaak – beton wordt met emmertjes gestort, meubilair wordt met de hand getimmerd en de ingrediënten voor een goede betonmix wordt met de hand gedragen. Het is dan ook niet verwonderlijk dat de afwerking af en toe om te huilen is. Een les voor ons: straks tijdens de bouw moeten we er werkelijk bovenop zitten. Maar er is ook goed afgewerkte architectuur. Het mooiste bouwwerk in Nepal staat om de hoek bij Summit en huisvest de Noorse Ambassade. Ontworpen door Kristin Jarmund; is er zelfs een complete uitgave van Spaces – het Nepalese architectuurblad – aan geweid.

Normaliter wordt Nepal bezocht vanwege de bergen. Trekkings worden gemaakt en de duizend-en-één tempels worden bezocht. Maar de manier waarop wij Nepal bezoeken zet het land in een ander daglicht. Geen bergen of tempels, maar het bezoek aan bouwprojecten en materiaal- en meubilair werkplaatsen; wat is er op de markt en wat kan er gebruikt worden in ons project. Het is leuk en interessant om te zien hoe dat gaat, zo aan de andere kant van de wereld. Hoe wordt beton gestort en hoe wordt meubilair gemaakt; arbo verantwoord is het in ieder geval niet.