Pieter Raat

Het was even stil op de site. Druk met werk; het voorbereiden van een bezoek van onze Nepalese opdrachtgevers die dan wel, last-minute toch weer niet en dan toch weer wèl naar Nederland komen. Afspraken en Nepal, altijd een marge inplannen!

Eigenlijk sinds terugkomst uit Bleau weer vol aan de bak. Ons kantoor een face-lift gegeven, communicatie met onze Nepalese adviseurs opgepakt en daarmee de eerste drie projecten bouwklaar afgeleverd aan de aannemers die nog in de race zijn. Met de komst van de Nepalezen is fase 2 definitief ingeluid en kunnen we op buro zolder weer full-time aan de slag met een ontwerp voor het Summit Hotel hoofdgebouw – ‘t zogenaamde T-Project – waarin receptie, restaurant, bar, lounge en keuken komt.

Na de geitenballen op m’n bord in Kathmandu, kwam er gebakken kikker op m’n bord in Shenzhen. Ook in China eten ze rare dingen, eigenlijk een beetje alles wat je in Nederland niet zou eten. En, hoe meer bot, hoe beter. En dat is nog verdomd lastig afkluiven met twee stokjes in je hand!

Na twee intensieve weken van besprekingen, presentaties, site-visits en producten bekijken, was het tijd voor een weekje ‘vakantie’. Mijn goede vriend Peter, werkzaam als architect in Shenzhen, had ik al een tijdje niet gezien, en onder het mom van ‘ik ben toch in de buurt’ maakte ik een omweg van 10.000km om hem op te zoeken. Na landing in Hong Kong, reisde ik verder naar de grenspost Lo Wu waar Peter me stond op te wachten.

Het gebeurt zelden dat we buiten Kathmandu komen. Ons programma is zo vol dat er van vrije tijd nauwelijks sprake is. Maar om ons verblijf toch ook een beetje aangenaam te maken hebben we in de afgelopen 2 weken maarliefst twee ochtenden vrij kunnen plannen.

Ochtend 1: Nog niet helemaal in het Nepalese ritme gaat de wekker dit keer wel errug vroeg. Om kwart voor acht nemen we de taxi naar Thamel. Onderweg worden we aangehouden door een politiedame die onze beste bestuurder een bekeuring geeft van maarliefst 100 NRS – 1 Euro – omdat er iets niet helemaal klopt met de registratie. De taxi zelf zou in Nederland niet eens roadworthy zijn, maar daar doen ze in Nepal helemaal niet moeilijk over – zolang het rijdt, maakt het allemaal niks uit. In Thamel meeten we met onze Amerikaanse vriend en gaan samen met hem, een aantal Noren en een Nepalees per mountainbike richting Chobar. Daar touren we via single tracks door de rijstvelden en gaan we downhill weer terug richting Kathmandu; om 14:00u weer een afspraak met een leverancier.

Doel van ons vierde bezoek aan Nepal was aanvankelijk de aannemersselectie afronden en vervolgens de schoppen de grond in zien te gaan als teken van startende werkzaamheden van de bouw. Maar, Nepal zou Nepal niet zijn wanneer er last-minute problemen op zouden treden. Vanaf half september zijn kamers al weer vrijgegeven voor boekingen – en al volgeboekt – maar volgens bouwplanningen van de aannemers zou de bouw pas op z’n vroegst eind oktober klaar kunnen zijn. Resultaat: uitstel van bouwactiviteit tot 1 december.

Ondanks deze vertraging zetten we onze voorgenomen werkzaamheden gewoon voort en zitten we met drie verschillende contractors rondom de tafel. Oriënterende gesprekken moeten uiteindelijk leiden tot een verantwoorde keuze die past binnen budget en te leveren kwaliteit en allen doen daarom ook hun best om grote indruk te maken. Eén partij nodigt ons na ons gesprek op Summit’s terras uit om mee te gaan naar zijn kantoor, vervolgens een site-visit bij een van hun projecten met aansluitend een diner in het Annapurna Hotel (5*). Vervoerd worden we in een grote terreinwagen die niet zou misstaan in de PC maar doen desondanks nog steeds een dik uur over een afstand van 4 kilometer. Indruk maakt deze directeur wel, maar of het helpt in de beslissing? Een aparte ervaring, dat zeker!

Gewapend met 2 liter oranjebitter en 2,5 kilo kaas zetten wij voet aan land in Nepal. Het is 30 april, 17:00u lokale tijd; de vrijmarkt rondom Summits zwembad zou nu ongeveer afgelopen moeten zijn, de receptie zal over ‘n uurtje van start gaan. Het is inmiddels de vierde keer in betrekkelijk korte tijd dat stempels in onze paspoorten worden gezet bij de border check, de chaos in en rondom het vliegveld is als vanouds. Maar, opvallend genoeg komen onze tassen er als eerste uit en dringen we ons door de menigte taxi chauffeurs die allen ons graag ergens heen willen rijden.

Het was even stil op de site, druk in de weer met het Nepal project en daardoor geen tijd voor een leven à la studententijd, laat staan een site update. Maarrrrrr…! Na acht weken lange dagen en weekenden door, is het eerste deelproject afgerond en is de aannemers selectie vandaag de dag van start gegaan! Om deze mijlpaal te vieren, vertrokken we afgelopen vrijdag na het submitten van de werktekeningen, onder de noemer van bedrijfsuitje naar Berdorf.

…mooie stad achter de bergen. Aankomst in Kathmandu is altijd speciaal. Is het niet het zicht op de prachtige Himalayan Range, dan is het wel de mensen in het toestel. Nepalezen kopiëren elkaar maar al te graag: Nepalees 1 vindt het knopje voor de ventilatie, vervolgens gaan 60 armen de lucht in om aan dat zelfde knopje te draaien, of, we razen nog even met 200 km/h over de landingsbaan en alle Nepalezen staan tegelijkertijd op om hun tas uit de bovenvakken te halen. En dan nog niet te spreken over de telefoons die tevergeefs op 34.000ft hoogte worden uitgeprobeerd, stewardessen die wel tientallen keren worden opgepiept voor een refill of het vlekkeloos uitlikken van de voedsel tray met alle geluiden van dien. Ja, aankomst in KTM is altijd speciaal.

Tussenstop in Nederland. Afgelopen dagen heerlijk uitgerust in Parijs. Geflaneerd over de Parijse boulevards en straten, lekkere pain au chocolats gegeten, toeristje gespeeld in Musée d’Orsay en het altijd drukke graf van Jim Morrison bezocht. Toch bijzonder als er na bijna 40 jaar dood zijn nog steeds voortdurend tientallen mensen rondom je graf staan. Oud en nieuw heb ik gevierd in La Chapelle-la-Reine, aan de rand van het grote boulderbos Bleau, samen met een stel Hagenese klimmers. Ondanks de hoge vochtigheidsgraad konden we toch nog twee dagen boulderen in 95.2 en zijn er zelfs 2 7a’s gevallen waarvan ik de namen ben vergeten. Nu tussen de bedrijven door weer even in Nederland want morgen gaan we weer naar Nepal om het project van de Meeting Facilities en Garden Wing de laatste fase in te boosten.

[polygoonstem] Het pieterraat.nl jaaroverzicht 2010 [/polygoonstem]

Januari. Oud en nieuw in Parijs met een uitstapje boulderen in Fontaine Bleau. Er wordt gewerkt bij de TUDelft gevolgd door een weekje zon in Lanzarote waar het nieuws binnenkomt dat ik oom ben geworden. De daarop komende drie maanden kan ik werken bij Queeste Architecten. Februari. Op kraam visite in Noord Zweden, Laurène gaat down under. April. 5 weken Nepal voor het maken van een schetsontwerp van een hotel. Mei. Ik ben paranimf bij de promotie van mijn vader en later die maand ben ik getuige bij de bruiloft van mijn broer en presenteren we ons Preliminary Design met positief vervolg. Juni. Ik vertrek voor een kleine 3 maanden naar Australië, waarvan ik en Laurène 53 dagen doorbrengen in een campervan on the Aussi roads. September. Terug in Nederland worden overeenkomsten met betrekking tot het Summit Hotel bereikt. Oktober. We maken kennis met onze adviseurs in Kathmandu en betrekken een kantoor aan de Delftse grachten waar hard gewerkt wordt aan het ontwerp van de ‘Meeting Facilities’ en een herontwerp van de ‘Garden Wing’. December. Het ontwerp belandt in definitieve fase, Laurène komt terug uit Kenia, broer en consorten komen over uit het noorden, met kerst zijn we compleet! En nu weer in Parijs met een uitstapje Fontaine Bleau in het vooruitzicht.

En met het naderende einde van het jaar in zicht gaan de zaken in alle opzichten goed. Er is meer tijd om gestructureerder en regelmatiger te boulderen en qua werk draaien we op volle toeren. De Preliminary Design fase is sinds afgelopen week, na een succesvolle presentatie in Amsterdam, afgerond. Een stapel A0-len, een boekje en maquette 1 2 3 waren de producten die gepresenteerd werden waarna het startsein voor de volgende fase is ingeluid. Komende vier weken zal er dan ook weer hard gewerkt worden op ons kantoor aan de grachten van Delft zodat, nog voor het jaar daadwerkelijk het einde behaald, het ontwerp definitief is gemaakt.