Pieter Raat

Hoewel de lente zojuist begonnen is, valt dan eindelijk de sneeuw met bakken uit de hemel. Drie weken geleden was ik nog met Laurène in de Pyreneeën, maar skieën was bijna onmogelijk door een ‘manque de neige’. Nu echter, ligt er weer volop sneeuw en was het fijn vertoeven in de verse poeder!

Het leven hier is niet zo heel erg verkeerd. Te bedenken dat er niet al teveel gedaan hoeft te worden voor de studie die ik hier volg. Te bedenken dat er elke avond wel ergens een feestje is. Te bedenken dat er ruimschoots geklommen kan worden in de omgeving hier. En te bedenken dat vandaag het kwik op 25 graden bleef hangen! Dat zeg ik, niet slecht!

Op donderdag 22 februari kwamen Berrie en Sander langs voor een week. Dat kwam goed uit want ik zat nog midden in mijn vacances de février en dus volop tijd om mee te gaan klimmen. De eerste twee dagen scheen de zon en kon er geklommen worden in t-shirt en zelfs in blote bast. Ongelooflijk, en dat in februari!

De vakantie is in volle gang. Na drie weken les, waarvan ook nog eens de helft niet doorging, heb ik alweer een week vrij. Mooi de tijd om de mountainbike in de auto te gooien en naar de buitenwereld te rijden.

Inmiddels meer dan een week verstreken sinds ik over het ‘goedgeorganiseerde’ studiesysteem vertelde. Er zijn inmiddels nog meer bizarre dingen hierover te melden, maar die bewaar ik nog even voor later. Wat is er nog meer gebeurt de afgelopen week? Je continue…

Inmiddels zijn de eerste twee weken bijna voorbij. Je belandt hier werkelijk van de ene grap in de andere. Niets tot weinig gaat op afgesproken tijden. Zo heb ik donderdags altijd ontwerpstudio, het onderwijs waarin je dus daadwerkelijk leert wat een architect zou moeten doen in de toekomst. Deze les begint om 08:00u, ja, het is echt waar, maar… alleen als de docent er dan ook is, of uberhaupt nog wel komt! Zo ben ik vanochtend voor niks vroeg mijn bed uit gekomen, want de docent die aan een ernstige ziekte lijdt, zal vandaag niet op komen dagen. Reden (voor de fransen) om daarom maar niks te doen of 1000-en potjes ‘babyfoot’ te spelen.

En zo is de eerste week alweer voorbij gevlogen. Op zaterdag 20 januari reed ik na een moeilijk afscheid van mijn lieve vriendin naar Parijs. Raar om daar de nacht door te brengen zònder Laurène. De volgende dag vervolgde ik mijn reis naar het zuiden en kwam aan het einde van de middag aan in Montpellier. Tegen de avond was de kamer geregeld en ingericht. Een kamer in een villa met 4 andere huisgenoten uit Canada en Noorwegen op 10 minuten lopen van het centrale plein ‘Place de la Comedie’.

… is het zover… Alle spullen zijn zo goed als ingepakt. Nog een laatste vrijdag in Delft en dan zaterdag via Parijs naar Montpellier. Ik zal daar gedurende 6 maanden studeren aan de Ecole Nationale Supérieure d’Architecture de Montpellier. Temidden van verscheidene klim- en skigebieden zal het niet alleen bij studeren blijven zoals je zult begrijpen. Mocht je het allemaal willen volgen, houdt dan www.pieterraat.nl in de gaten!

Coucou! Twee weken Frankrijk: Delft – Parijs – Millau – Montpellier – Sete – Lattes – Gorge du Tarn – Cleremont-Ferrand – Parijs – Delft; waarvan de laatste week (ook O&N) in Parijs. Samen met m’n vriendin en m’n nieuwe auto. Een trip om niet te vergeten, maar weinig boeiend voor de dagelijkse internetter.

De kerstvakantie is aangebroken! Dat betekent ook dat de deadline van 31 december betreft het Smart-project nabij is… Helaas heeft het niet gewerkt… Het heeft me slechts twee sponsors à €500 opgeleverd (niet genoeg voor een Smart) en een t-shirt van de Decathlon.