Pieter Raat

Is de site dood? Nee. Maar sinds terugkeer in Delft is het luie en relaxte leven van Montpellier dan echt afgelopen. 7 Weken studie zijn alweer achter de rug, eerste presentaties op de faculteit weer gegeven; ja het Nederlandse leven zoals ik dat in januari had achtergelaten is weer hervat. Op dit moment heb ik twee roostervrije weken. Dat wil zeggen: presentatiepanelen maken, essay schrijven en werken aan het ontwerpproject. Dit weekend was het tijd voor wat anders.

Half juni zat het erop. De status ‘Erasmusstudent’, die ik een half jaar heb mogen dragen in het zuiden van Frankrijk. Een mooie periode waar ik met veel genoegen op terug kijk. Niet alleen op studiegebied, maar ook op het sociale, en de vele mogelijkheden die ik heb gekregen om te gaan klimmen, skiën en trips te maken door de omgeving.

En toen was het na 147 dagen voorbij. Een mooie tijd met veel nieuwe en mooie ervaringen. Later zal ik er nog een uitgebreid verslag over schrijven. Maar ieder bedankt voor alle mails, berichten en visits op m’n site in de afgelopen 5 maanden.

Sinds terugkomst uit Tunesië is werkelijk de laatste fase van mijn verblijf hier aangebroken. Vakken worden afgerond met verslagen, ontwerpjes en toetsen, en de eindpresentatie voor de ontwerpstudio wordt voorbereid. Ondertussen heb ik ook mijn laatste bezoek uit Nederland mogen ontvangen; Peter en Laura zijn inmiddels weer veilig terug op Nederlandse bodem.

Na een week zon, zee, strand, souks, medina’s, moskee’s en fruitshakes, ben ik weer terug in Montpellier. De week is werkelijk weer omgevlogen! En zo is hoe het begon…

Regen maakt plaats voor zonneschijn, Chirac maakt plaats voor Sarkozy en Montpellier maakt plaats voor Tunesië. Tot volgende week!

Een uitstapje van vijf dagen naar Parijs zit er weer op. Zoals daar de zon hard scheen, komt hier – terug in Montpellier – al vier dagen non-stop de regen uit de lucht vallen. Balen dus.

Op zo’n 35 minuten rijden van mijn stadsvilla, hartjecentrum Montpellier, ligt het klimgebied Claret. Een van de eerste keren dat ik daar was, was eind februari. Samen met Sander en Bernard die toendertijd voor een week waren overgekomen. Afgelopen maandag stond Sander weer voor de deur. Dit keer samen met vriendin Maud en een USB stick vol schöne pica’s van die ene week.

Kijk, en daarom zit ik in Montpellier. Omdat er na een dag op de école gezeten te hebben, ook nog geklommen kan worden!

Na een zeer rustige week is de vakantie alweer aangebroken. Afgelopen week stond in het teken van uitgevallen colleges, een dagtrip naar Carcassonne om onvericht ter zake (zonder Saab dus) terug te keren naar Montpellier, een presentatie bij de burgemeester van St. Bres en het ontvangen van mijn ouders in Montpellier.