Pieter Raat

Het was even stil op de site, druk in de weer met het Nepal project en daardoor geen tijd voor een leven à la studententijd, laat staan een site update. Maarrrrrr…! Na acht weken lange dagen en weekenden door, is het eerste deelproject afgerond en is de aannemers selectie vandaag de dag van start gegaan! Om deze mijlpaal te vieren, vertrokken we afgelopen vrijdag na het submitten van de werktekeningen, onder de noemer van bedrijfsuitje naar Berdorf.

Tussenstop in Nederland. Afgelopen dagen heerlijk uitgerust in Parijs. Geflaneerd over de Parijse boulevards en straten, lekkere pain au chocolats gegeten, toeristje gespeeld in Musée d’Orsay en het altijd drukke graf van Jim Morrison bezocht. Toch bijzonder als er na bijna 40 jaar dood zijn nog steeds voortdurend tientallen mensen rondom je graf staan. Oud en nieuw heb ik gevierd in La Chapelle-la-Reine, aan de rand van het grote boulderbos Bleau, samen met een stel Hagenese klimmers. Ondanks de hoge vochtigheidsgraad konden we toch nog twee dagen boulderen in 95.2 en zijn er zelfs 2 7a’s gevallen waarvan ik de namen ben vergeten. Nu tussen de bedrijven door weer even in Nederland want morgen gaan we weer naar Nepal om het project van de Meeting Facilities en Garden Wing de laatste fase in te boosten.

Afgelopen zaterdag was de tweede editie van de jaarlijkse klimquiz à gogo, georganiseerd door Monk Bouldergym. Goede reden om weer eens naar Eindhoven te gaan en oude bekenden tegen het lijf te lopen. Samen met DJ en Frank deden we het gehele vulkanische circuit, gevolgd door een prima pastamaaltijd; goede voorbereiding op de 40 klimvragen die later die avond volgden. Mooie historische footage en leuke vragen die verreweg van makkelijk waren. Samen met teamgenoot Aukje eindigde ik op de 14e plek. Mede Globelisten DJ en Frank eindigden op een mooie tweede plek; wandelende encyclopedie Harald was de andere finalisten, net als vorig jaar, te slim af. Leuk initiatief, volgend jaar zeker weer!

En met het naderende einde van het jaar in zicht gaan de zaken in alle opzichten goed. Er is meer tijd om gestructureerder en regelmatiger te boulderen en qua werk draaien we op volle toeren. De Preliminary Design fase is sinds afgelopen week, na een succesvolle presentatie in Amsterdam, afgerond. Een stapel A0-len, een boekje en maquette 1 2 3 waren de producten die gepresenteerd werden waarna het startsein voor de volgende fase is ingeluid. Komende vier weken zal er dan ook weer hard gewerkt worden op ons kantoor aan de grachten van Delft zodat, nog voor het jaar daadwerkelijk het einde behaald, het ontwerp definitief is gemaakt.

Wat zijn Australiërs toch aardig! Gastvrij, vriendelijk en welwillend.
Het is acht jaar geleden dat ik hier eerder was. Toen, samen met David waarin we maandenlang met onze gekochte Datsun Bluebird uit ’82 zo’n 8.000km hadden gereden om alle grote klimgebieden af te gaan. Nu op bezoek bij Laurène in Adelaide om vervolgens over twee weken in een gehuurde Wicked campervan een roadtrip te gaan maken van zo’n 10.000km. Ik ben hier inmiddels zo’n twee weken en heb met eigen ogen kunnen zien dat mevrouw hier een goed leventje leidt. Ze woont in een leuk huisje, weet de leuke plekjes in de stad en heeft aardig wat vrienden gemaakt uit alle windstreken, inclusief wat Ozzies.

En zo was het alweer een maand geleden dat er iets verscheen op deze blog. Ja, het zijn drukke tijden. Niet echt gewend na zeven jaar en nog wat studeren waarin je je eigen tijd kan indelen. Nee, nu wordt er full-time gewerkt en is vrije tijd schaars. Inmiddels werk ik al zo’n twee maanden bij Queeste Architecten en spendeer ik één dag per week op de TU waar ik werkzaamheden verricht voor de Delft Research Initiatives. ‘s Weekends hang ik nog af en toe een doekje op langs de snelweg, zo ook laatst in Tilburg voor de gemeenteraadsverkiezingen, waar de hele delegatie vol spanning het moment af wachtte totdat hun partijletters over de rand werden gegooid. KLIK. Ook het klimmen (boulderen) wordt langzaamaan weer opgepakt, en beetje bij beetje kom ik weer op niveau. Laurène is inmiddels vijf weken down under, en zelf ga ik down under in juni waar ik onlangs mijn visum voor heb ontvangen. Waar ik ook een visum voor heb ontvangen is Nepal. Maar daarover later meer. Einde update.

Terugblikkend op 2009 kan ik niet ontevreden zijn. Afgestudeerd, mooie reizen gemaakt, gezond en gelukkig. Zoals de afgelopen drie jaar werd ook dit jaar het jaar afgesloten in Parijs. Samen met 10 vriendinnen van Laurène (en ik) werd het nieuwe jaar ingeluid.
Om de Parijse drukte te ontsnappen begaf ik me het eerste weekend van 2010 in het bos van Bleau, samen met een stoet Haagse en Amsterdamse lui. Stralende dagen, erg koud, 2 7a’s en een hoop gezelligheid. Terug in Parijs werd de stad verder ontdekt en werden de spullen weer bij elkaar gezocht voor terugkeer naar Delft. Nu weer in Nederland, waar ik per 18 januari aan de slag kan bij Queeste Architecten. Mooie reizen in het vooruitzicht, en leuke banen in de pocket! Kortom, 2010, dat gaat nog wat beloven!

Inmiddels is het alweer een paar weekjes geleden sinds de laatste post; tijd voor een update!

Anderhalve maand is reeds gepasseerd na het behalen van de MSc-degree. Er is tijd geweest voor reflectie, maar ook tijd voor het maken van plannen voor de toekomst. Qua werk loopt het allemaal niet zo slecht. Slechts één week na m’n afstuderen kon ik al in loondienst bij de TU. Aangenomen door de faculteit Civiele Techniek zet ik enkele werkzaamheden voort voor het Climate Adaptation Lab. Daarnaast worden de snelwegreclame’s ondanks weer en wind zo nu en dan nog gewisseld – hier – en werk ik nu tijdelijk als administratief medewerker – professioneel copy-paster – bij een scholengemeenschap.

Sinds iets meer dan een week mag ik me Ir. noemen. Velen vragen me of ik nu in een diep zwart gat ben gevallen. Nee, nog niet. Na een weekendje feesten ging alles gewoon weer door.

Allereerst kwam ik weer samen met m’n medestudenten om de laatste hand te leggen aan de voorbereidingen voor de Dag van Maarssen, een congres waar we een uur lang het hoofdpodium tot onze beschikking hadden en gedebatteerd zou worden over onze afstudeerprojecten in de maatschappij. Ten tweede was Hein nog enkele dagen in Nederland en kon een ooit gemist bedrijfsuitje herhaald worden en gingen we getweeën naar Roosendaal voor enkele indoor skydive vluchten 1 2. Ten derde vond ik na 2 maanden weer de tijd om aan wat grepen te hangen en klom daarom in het weekend zo’n 60 boulders in Monk. En ten vierde was afgelopen maandag het jaarlijkse bedrijfsuitje van Height Specialists waarvoor we een dag lang in de haven van Rotterdam verbleven. We kregen een cursus off shore technieken – oa. red jezelf uit een zinkende helikopter – en stuiterden met 80km/h over de Maas met een RIB (Rigid Inflatable Boat). Ik vrees dat het helaas niet in deze trend zal doorzetten, dus wie weet… komt dat zwarte gat toch.

… werd in Nederland doorgebracht. Grote stilte na de reis; inmiddels weer een maand hard aan de slag voor het afstuderen wat zijn einde nadert. Kortom: lange dagen opgesloten op m’n werkplek en (te) weinig tijd voor andere zaken. Ondanks dat een dag vrij weten te maken voor BAZ! 2009. Met klimmers uit alle windstreken van het land, fijn met de voeten in het zand. Het weer was afwisselend zonnig, de boulders leuk, grepen wat minder mooi, sfeer was goed, spannende finale, al met al een fijne dag in Scheveningen.