Pieter Raat

Wat zijn Australiërs toch aardig! Gastvrij, vriendelijk en welwillend.
Het is acht jaar geleden dat ik hier eerder was. Toen, samen met David waarin we maandenlang met onze gekochte Datsun Bluebird uit ’82 zo’n 8.000km hadden gereden om alle grote klimgebieden af te gaan. Nu op bezoek bij Laurène in Adelaide om vervolgens over twee weken in een gehuurde Wicked campervan een roadtrip te gaan maken van zo’n 10.000km. Ik ben hier inmiddels zo’n twee weken en heb met eigen ogen kunnen zien dat mevrouw hier een goed leventje leidt. Ze woont in een leuk huisje, weet de leuke plekjes in de stad en heeft aardig wat vrienden gemaakt uit alle windstreken, inclusief wat Ozzies.

En zo was het alweer een maand geleden dat er iets verscheen op deze blog. Ja, het zijn drukke tijden. Niet echt gewend na zeven jaar en nog wat studeren waarin je je eigen tijd kan indelen. Nee, nu wordt er full-time gewerkt en is vrije tijd schaars. Inmiddels werk ik al zo’n twee maanden bij Queeste Architecten en spendeer ik één dag per week op de TU waar ik werkzaamheden verricht voor de Delft Research Initiatives. ‘s Weekends hang ik nog af en toe een doekje op langs de snelweg, zo ook laatst in Tilburg voor de gemeenteraadsverkiezingen, waar de hele delegatie vol spanning het moment af wachtte totdat hun partijletters over de rand werden gegooid. KLIK. Ook het klimmen (boulderen) wordt langzaamaan weer opgepakt, en beetje bij beetje kom ik weer op niveau. Laurène is inmiddels vijf weken down under, en zelf ga ik down under in juni waar ik onlangs mijn visum voor heb ontvangen. Waar ik ook een visum voor heb ontvangen is Nepal. Maar daarover later meer. Einde update.

Terugblikkend op 2009 kan ik niet ontevreden zijn. Afgestudeerd, mooie reizen gemaakt, gezond en gelukkig. Zoals de afgelopen drie jaar werd ook dit jaar het jaar afgesloten in Parijs. Samen met 10 vriendinnen van Laurène (en ik) werd het nieuwe jaar ingeluid.
Om de Parijse drukte te ontsnappen begaf ik me het eerste weekend van 2010 in het bos van Bleau, samen met een stoet Haagse en Amsterdamse lui. Stralende dagen, erg koud, 2 7a’s en een hoop gezelligheid. Terug in Parijs werd de stad verder ontdekt en werden de spullen weer bij elkaar gezocht voor terugkeer naar Delft. Nu weer in Nederland, waar ik per 18 januari aan de slag kan bij Queeste Architecten. Mooie reizen in het vooruitzicht, en leuke banen in de pocket! Kortom, 2010, dat gaat nog wat beloven!

Inmiddels is het alweer een paar weekjes geleden sinds de laatste post; tijd voor een update!

Anderhalve maand is reeds gepasseerd na het behalen van de MSc-degree. Er is tijd geweest voor reflectie, maar ook tijd voor het maken van plannen voor de toekomst. Qua werk loopt het allemaal niet zo slecht. Slechts één week na m’n afstuderen kon ik al in loondienst bij de TU. Aangenomen door de faculteit Civiele Techniek zet ik enkele werkzaamheden voort voor het Climate Adaptation Lab. Daarnaast worden de snelwegreclame’s ondanks weer en wind zo nu en dan nog gewisseld – hier – en werk ik nu tijdelijk als administratief medewerker – professioneel copy-paster – bij een scholengemeenschap.

Sinds iets meer dan een week mag ik me Ir. noemen. Velen vragen me of ik nu in een diep zwart gat ben gevallen. Nee, nog niet. Na een weekendje feesten ging alles gewoon weer door.

Allereerst kwam ik weer samen met m’n medestudenten om de laatste hand te leggen aan de voorbereidingen voor de Dag van Maarssen, een congres waar we een uur lang het hoofdpodium tot onze beschikking hadden en gedebatteerd zou worden over onze afstudeerprojecten in de maatschappij. Ten tweede was Hein nog enkele dagen in Nederland en kon een ooit gemist bedrijfsuitje herhaald worden en gingen we getweeën naar Roosendaal voor enkele indoor skydive vluchten 1 2. Ten derde vond ik na 2 maanden weer de tijd om aan wat grepen te hangen en klom daarom in het weekend zo’n 60 boulders in Monk. En ten vierde was afgelopen maandag het jaarlijkse bedrijfsuitje van Height Specialists waarvoor we een dag lang in de haven van Rotterdam verbleven. We kregen een cursus off shore technieken – oa. red jezelf uit een zinkende helikopter – en stuiterden met 80km/h over de Maas met een RIB (Rigid Inflatable Boat). Ik vrees dat het helaas niet in deze trend zal doorzetten, dus wie weet… komt dat zwarte gat toch.

… werd in Nederland doorgebracht. Grote stilte na de reis; inmiddels weer een maand hard aan de slag voor het afstuderen wat zijn einde nadert. Kortom: lange dagen opgesloten op m’n werkplek en (te) weinig tijd voor andere zaken. Ondanks dat een dag vrij weten te maken voor BAZ! 2009. Met klimmers uit alle windstreken van het land, fijn met de voeten in het zand. Het weer was afwisselend zonnig, de boulders leuk, grepen wat minder mooi, sfeer was goed, spannende finale, al met al een fijne dag in Scheveningen.

Gisteren was de laatste promotop van het wedstrijdseizoen 2009. Een zeer magere opkomst bij de mannen en vrouwen. Door het mislukte finaleformat òf doordat slechts de zes besten van de eindstand zich konden kwalificeren voor het NK en dat het daarom voor velen geen zin had om mee te doen? Ik kon me in ieder geval al niet meer plaatsen voor het NK via deze weg, maar was desondanks toch van de partij.

De kwalificaties gingen goed, jammer van een zipper in de eerste route, maar ondanks dat de halve finale weten te bereiken. Ook deze liep lekker en op het nippertje de finale van de topklasse behaald. Voor de verandering was de finale in een nieuw jasje gestoken, tot onvrede van de deelnemers. Voor een handjevol toeschouwers werd er in duels geklommen waar het meer aankwam op speed dan op difficulty. Niet de hoogste won, maar de snelste. Met nog geen officieel reglement, veel kritiek en protest vermoed ik dat dit systeem geen vaste grond onder voeten krijgt. Omdat ik vier seconden sneller dan Jonathan in zone 7 kwam, werd ik uiteindelijk zevende.

In september is de laatste kans om te kwalificeren voor het NK. Er zijn nog een hoop goede klimmers die zich 20 september willen plaatsen. Ook ik ga m’n best doen, komende tijd het boulderen laten voor wat het is en me focussen op de routes!

Nog een weekje wachten en dan is het zover: de World Cup Boulder in Eindhoven! Het beloofd een waar spektakel te worden met hopelijk goede uitslagen voor de Hollanders. Programma: zie hier

Gedurende de kwalificaties op de vrijdag zal elke klimmer in actie komen en zorgen de dj’s I•VO•D en Pieter Raat ervoor dat boulders getopt worden. CU there!

Het was Pinksteren, mooi weer en er was hard gewerkt voor een peiling mbt mijn afstuderen. Kortom, de juiste ingrediënten voor een weekendje routes hakken in Berdorf. Een lang weekend waar ik zonder verwachtingen aan begon, dat eindigde met tien zevens op zak. Een super weekend!

Vrijdagavond werd Delft verlaten en reden Jonathan en ik naar Luxemburg. Rond middernacht was het al een drukte van vanjewelste op de camping; we waren dus niet de enigen met het briljante idee om te gaan klimmen. Dat werd wel duidelijk toen de volgende dag de complete linker sectoren hutje-mutje vol zaten. Tussen de drukte door was wel een plekje voor ons om op te warmen, deed ik nog twee 7a+en en tikte Jon Jacques, 7b+ on sight in, waarna we naar sector Herman Buhl verkasten. Jon hing Hasta la Vista Gringo, 8b in. Ik stapte Bobby Brown, 7c in en klom deze in de tweede poging. Als laatste ook nog Voleur de spits, 7b on sight; het was een prima dagje!

Yeah! Een simpel mailtje naar joost.climbing.nl sturen met het goeie antwoord op de vraag: Which 7c+ route in Saussois (FRA), opened by Jean Pierre Bouvier in 1981, did Jerry flash on his 21st birthday? levert je na verkozen te worden uit de grote grabbelton (geen doorgestoken kaart) het boek Revelations op! En nog gesigneerd door Jerry Moffatt himself ook! Vertebrate Publishing, bedankt!

Tevens was ik afgelopen weekend aanwezig bij de tweede PromoTop van het seizoen. Hoewel ik de kwalificaties beide getopt had, maakte ik een domme fout in de halve finale en viel ik doordat ik m’n evenwicht verloor en het niet meer kon corrigeren. Jammer! Maar ondanks dat ik geen touw aangeraakt had de laatste tijd en voornamelijk heb geboulderd, is er wel een stijgende lijn!