Pieter Raat

[polygoonstem] Het pieterraat.nl jaaroverzicht 2010 [/polygoonstem]

Januari. Oud en nieuw in Parijs met een uitstapje boulderen in Fontaine Bleau. Er wordt gewerkt bij de TUDelft gevolgd door een weekje zon in Lanzarote waar het nieuws binnenkomt dat ik oom ben geworden. De daarop komende drie maanden kan ik werken bij Queeste Architecten. Februari. Op kraam visite in Noord Zweden, Laurène gaat down under. April. 5 weken Nepal voor het maken van een schetsontwerp van een hotel. Mei. Ik ben paranimf bij de promotie van mijn vader en later die maand ben ik getuige bij de bruiloft van mijn broer en presenteren we ons Preliminary Design met positief vervolg. Juni. Ik vertrek voor een kleine 3 maanden naar Australië, waarvan ik en Laurène 53 dagen doorbrengen in een campervan on the Aussi roads. September. Terug in Nederland worden overeenkomsten met betrekking tot het Summit Hotel bereikt. Oktober. We maken kennis met onze adviseurs in Kathmandu en betrekken een kantoor aan de Delftse grachten waar hard gewerkt wordt aan het ontwerp van de ‘Meeting Facilities’ en een herontwerp van de ‘Garden Wing’. December. Het ontwerp belandt in definitieve fase, Laurène komt terug uit Kenia, broer en consorten komen over uit het noorden, met kerst zijn we compleet! En nu weer in Parijs met een uitstapje Fontaine Bleau in het vooruitzicht.

En met het naderende einde van het jaar in zicht gaan de zaken in alle opzichten goed. Er is meer tijd om gestructureerder en regelmatiger te boulderen en qua werk draaien we op volle toeren. De Preliminary Design fase is sinds afgelopen week, na een succesvolle presentatie in Amsterdam, afgerond. Een stapel A0-len, een boekje en maquette 1 2 3 waren de producten die gepresenteerd werden waarna het startsein voor de volgende fase is ingeluid. Komende vier weken zal er dan ook weer hard gewerkt worden op ons kantoor aan de grachten van Delft zodat, nog voor het jaar daadwerkelijk het einde behaald, het ontwerp definitief is gemaakt.

Bouwen in Nepal is handwerk. Niks geen machines, alles met de hand. Een bureau uitzagen gebeurt met een handzaag, dat is ook handig wanneer de stroom uitvalt – geregeld tot vaak – beton wordt met emmertjes gestort, meubilair wordt met de hand getimmerd en de ingrediënten voor een goede betonmix wordt met de hand gedragen. Het is dan ook niet verwonderlijk dat de afwerking af en toe om te huilen is. Een les voor ons: straks tijdens de bouw moeten we er werkelijk bovenop zitten. Maar er is ook goed afgewerkte architectuur. Het mooiste bouwwerk in Nepal staat om de hoek bij Summit en huisvest de Noorse Ambassade. Ontworpen door Kristin Jarmund; is er zelfs een complete uitgave van Spaces – het Nepalese architectuurblad – aan geweid.

Normaliter wordt Nepal bezocht vanwege de bergen. Trekkings worden gemaakt en de duizend-en-één tempels worden bezocht. Maar de manier waarop wij Nepal bezoeken zet het land in een ander daglicht. Geen bergen of tempels, maar het bezoek aan bouwprojecten en materiaal- en meubilair werkplaatsen; wat is er op de markt en wat kan er gebruikt worden in ons project. Het is leuk en interessant om te zien hoe dat gaat, zo aan de andere kant van de wereld. Hoe wordt beton gestort en hoe wordt meubilair gemaakt; arbo verantwoord is het in ieder geval niet.

Het Summit Hotel project van april/mei jongstleden krijgt een vervolg. Tijdens mijn verblijf in Australië werd er al het een en ander gewerkt, geskyped en geregeld en nu, vijf maanden later, wordt te Kathmandu de aftrap gegeven voor de start naar een definitief ontwerp! Vanaf de eerste oktober zijn Jonathan en ik weer in Nepal en zullen we gesprekken aan gaan met constructeurs en installatie adviseurs en zullen we onze ideeën en plannen voorleggen aan onze Nepalese rechterhanden. In coöperatie werken we naar een mooi ontwerp, te beginnen met ruimere en nieuw ingerichte Garden Wing kamers en nieuwbouw vergaderzalen. Wordt vervolgd!

De Preliminary Design fase is afgerond. Na een verblijf van vijf weken in Kathmandu en aanvullend nog twee weken in Nederland, ligt er een mooi 78 pagina dik boekwerk en een stapel van 11 A0 formaat CAD tekeningen op tafel van een herontwerp van het Summit Hotel.

Hoewel we weinig van de stad en het land hebben gezien, betreuren we dat niet al te erg. Het enige jammere is dat we de bergen alleen vanuit het vliegtuig hebben kunnen aanschouwen in verband met de smog en stof die boven de Kathmandu Valley hing. Maar we komen terug, al zou het alleen daarvoor zijn! Ons verblijf in het Summit Hotel was aangenaam en hebben er dan ook een mooie tijd gehad. Toch hebben we ook wel wat tempels gezien en cultuur gesnoven, maar ons werkende bestaan daar had ook z’n charme. En het mooie is, er komt waarschijnlijk een vervolg!

voor klikbare illustraties:

De laatste dag in Nepal is aangebroken. De opdracht is nagenoeg afgesloten, nu gaan we in Nederland nog zo’n twee weken werken aan de laatste uitwerkingen van ons planvoorstel, maken de presentatie en presenteren een mooi boekwerk.

De laatste week was een onstuimige week. Na het grote oranje feest in het Summit Hotel voor Koninginnedag was de sfeer de dag erna totaal anders. 150.000 Maoisten kwamen van heinde en verre naar de stad en spanden zich samen tegen het huidige overheidsbestel. Gevolg: stakingen totdat de minister president aftreedt. En met stakingen bedoel ik niet stakingen van NS schoonmakers ofzo, nee, alles en iedereen noodgedwongen in staking, in het complete land! Wie zich niet houdt aan de stakingen wordt bedreigd, in elkaar geslagen of zijn shop/restaurant/voertuig wordt in de fik gestoken.

Het leven in Kathmandu gaat er anders aan toe dan in Delft. We hebben een groot appartement op vijf minuten lopen van het Summit Hotel dat elke twee dagen schoongemaakt wordt door de schoonmaakster. En wanneer we ‘s avonds terug komen van ‘kantoor’ wacht onze guard ons op en sluit hij het hek achter ons. Als we geluk hebben kunnen we met de schakelaar het licht aandoen, anders moeten we wat knoppen omzetten en gaat de noodverlichting aan die draait op drie grote accu’s. Kathmandu heeft niet genoeg energie om 24 uur per dag te voorzien in elektriciteit. Op tafel ligt een schema waarin per dag staat wanneer er wèl en wanneer er géén stroom is; hierdoor draaien huishoudens 12 uur per dag op aggregaten of accusystemen.

Een ander groot probleem is water. Deze maanden heerst er extreme droogte en is er gewoonweg niet genoeg water om huishoudens te voorzien van stromend water. In principe zijn huizen wel aangesloten op ‘een’ leidingnet, maar degene met de sterkste waterpompinstallatie tapt het meeste water af. Voor publieke waterbronnen staan lange rijen waarin tientallen mensen uren wachten om eindelijk aan de beurt te komen zodat ze al hun meegebrachte emmers en kannen kunnen vullen aan een miezerig straaltje. De rijkeren hebben een watertank onder hun huis en kopen eens in de zoveel tijd een watertanker van 12.000 liter voor Rs 1.700, 15 euro; voor velen (meer dan) een maandloon.

Namaste! De eerste week zit erop. We zijn beland in een idyllisch oord, werkelijk een groene oase aan de rand van de Kathmandu Valley, het Summit-Hotel. Een week geleden kwamen we hier aan. Een vlucht via Londen en Qatar, geheel niet onaangenaam, werd de landing ingezet in Nepal. Vanuit het raam waren bergtoppen goed te zien, maar al snel vlogen we een laag smog in waardoor we op de dag van vandaag nog geen Himalaya hebben gezien.

Alles is piekfijn hier geregeld. Niet alleen voor ons, maar ook voor reguliere gasten van het Hotel. Er is volop aanwezigheid van personeel, de keuken is uitstekend en de plek is prachtig. Dertig kamers (Garden Wing) rondom een prachtige tuin met allerlei planten, bomen en een zwembad. Twintig kamers (Himalayan View Wing) met een weids uitzicht over de Kathmandu Valley (in April kan je de Himalaya hiervandaan helaas niet zien), dan nog tien kamers in het Holland House, waar het ooit begon en enkele appartementen in de Summit Tower. Centraal op het terrein staat het restaurant met de keuken waar zowel aan de noord- als de zuidzijde terrassen zijn. Omdat het Hotel volgeboekt is, hebben wij een appartement op 5 minuten lopen hiervandaan. Heel riant en van alle gemakken voorzien.

Deze week wordt de laatste hand gelegd aan de voorbereidingen voor het werk wat ons (mij en Jonathan) te wachten staat in Nepal. De laatste tekeningen worden gescand, back-ups worden gemaakt, schetsrollen en stiften worden ingekocht en de laatste werkdagen worden afgevinkt. Iedereen aan wie ik vertel dat ik binnenkort naar Nepal ga, vraagt me of ik er ga klimmen. Nee is daarop het antwoord. Wat ik er wel ga doen? Een korte historie volgt:

In 1974 gingen vier heren voor hun afstudeeronderzoek naar Nepal. Daar huurden zij een huis wat later het Holland House werd gedoopt. Eén van die heren betrof mijn vader en kan daar nog heel wat mooie verhalen over vertellen. In de jaren die erop volgden, werd het domein rondom dit huis door één van de andere drie aangekocht en uitgebreid en zo ontstond het Summit Hotel op de Kopundol Heights te Kathmandu. Een locatie aan de rand van de Kathmandu Valley met een prachtig uitzicht op de Himalaya. In de 30+ jaar dat het Summit Hotel er inmiddels staat, is er een hoop aan gebouwd, gesloopt en verbouwd. En anno 2010 heeft het Hotel een uitbreiding nodig. Het moment waarop Pieter Raat en Jonathan Cramers zich erin gaan mengen!