Pieter Raat

Na de trekking in het Annapurna gebied had ik nog vijf dagen te gaan in Nepal. Vijf dagen waarin nog een hoop moest gebeuren, want de to-do lijst die we zo vlak voor vertrek nog hadden gemaakt, was verre van uitgevoerd. Als ware slavendrijvers liepen we continu rondjes tussen de twee mock-up rooms en de werkplaatsen waar elektriciens en timmermannen in de weer waren. Ook het kopen van lampen, leidingen, handdoekrails en wc brillen was nog niet gebeurt en zo ging ik drie dagen op rij eropuit met de Nepalese maintanance om in de wirwar van Kathmandu deze producten ook daadwerkelijk te vinden. Een hele onderneming…

De lampenverkoper had de hele dag geen elektriciteit om me brandende lampen te laten zien, de sanitair verkoper wilde me dun plastic wc-brillen aansmeren die je dubbel kon vouwen. Op de vraag of ze ook hard plastic brillen hadden, was het antwoord dat ze die wel hebben, maar dat die breken zodra je erop gaat zitten… Na veel zoeken vonden we ook een ventilator voor in het plafond bij de douche. Een leiding om de lucht af te voeren was echter nergens te vinden. Flexibele pijp met een diameter van 10cm kenden ze nergens, niet in keukenwinkels, sanitair shops of waar dan ook. Dan een elektriciteitsbuis? Helaas, die was er tot aan 8cm. Uiteindelijk kwamen we terug met een stuk brandweerslang en een 8 meter lange PVC buis die met stalen tie wraps aan elkaar werden bevestigd. In een land als Nepal moet je af en toe een beetje creatief zijn… Al met al duurde het drie dagen voordat het boodschappenlijstje afgevinkt was en alles geïnstalleerd kon worden.

Summit was ook twee dagen lang voorpaginanieuws van de regionale- en nationale kranten. Een crisis binnen de Maoistische Partij zorgde ervoor dat de Garden twee dagen lang vol stond met leger eenheden, beveiliging en pers. De PM, leider van de partij en zo’n 30 ministers vergaderden over de toekomst. Een compleet circus in Summit, waar je niet meer normaal over de parkeerplaats kon lopen.

Na vijf dagen racen was mijn verblijf aan Nepal ten einde gekomen. De mock-up rooms waren verre van af, maar mijn ticket stond al vast. Jonathan bleef nog een paar extra dagen en is erin geslaagd een heel end te komen. Later zal ik hier meer van laten zien. Mijn tijd was in ieder geval gekomen en zo vloog ik op 21 maart weer terug naar Dubai. Na een lang verblijf van 12 uur vloog ik per A380 naar Sydney en door naar Christchurch. 40 Uur na vertrek uit Kathmandu stond Laurène me daar op te wachten! Even geen Nepal en geen Laserbeest komende drie weken, maar gewoon vakantie! Komende drie weken dus wat minder updates want dan ben ik boulderen in Castte Hill, aan het wandelen over de Great Tracks, kajakken in Abel Tasman National Park, summits bekijken bij Mount Cook en vele andere mooie dingen in dit land! Tot de volgende!