Pieter Raat

Vlak voor oud & nieuw naar Parijs gereden. Eigenlijk een jaarlijks terugkerende gewoonte. Wat nu sinds een aantal jaar een gewoonte binnen de gewoonte is geworden, is dat O&N in Bleau wordt gevierd. Op de 30e arriveerde ik in het bos. Vanuit Parijs zag ik al donkere wolken richting het bos gaan, snel nog een uurtje klimmen in Apremont. In totaal 5 boulders gedaan voordat de regen aan kwam zetten.

De twee dagen die volgden waren niet veel beter. Met een maximum gemeten temperatuur van 15 graden (!), zweette de rots gewoon al het vocht eruit en hing er op-, aan- en onder elk blok een gordijn van druppels. Klimmen, ho maar! Om 00:00u, nieuwjaar, miezerde het. Een aantal pijltjes vlogen flauwtjes de lucht in, champagne werd gedronken.

2 Januari wordt er ingepakt. De gite in Cugny wordt verlaten en zowaar schijnt de zon! Sander en Carola hobbelen rond in Parijs. Berrie, Charlotte en Flynn rijden naar Den Haag. Job en Quirijn zijn al thuis. Alleen blijf ik achter met mat en topo; toch maar effe checken of die rotsen droog zijn. In Bas Cuvier is niemand te bekennen; na korte inspectie van de blokken loop ik terug naar de auto om de mat te halen. Het is kurkdroog en begin bij nr.1 van het rode circuit. Drie uur later stop ik bij nummer 20, ongelooflijk dat ooit iemand het hele circuit in 20 minuten heeft gedaan!

Terug in Parijs start het culturele deel. Kilometers lopen Laurène en ik door de stad. Drinken koffie in onze vaste koffiestek in Saint Michel, bezoeken Palais Garnier, ofwel Opéra (indrukwekkend!) en bezoeken een expositie in Grand Palais. Parijs is toch wel een toffe stad hoor, langzaam maar zeker begin ik het te kennen! Oja, een cappuccino bij ons Malongo Café mag dan wel 4 euro kosten, een fles wijn die in de schappen bij Galeries Lafayette lag, kostte maarliefst 31.000 euro! Het is maar waar je je geld aan uit wilt geven…

Klikfoto’s: