Pieter Raat

We hebben South Australia inmiddels achter ons gelaten en hebben de grens met the Northern Territory gepasseerd. Momenteel zijn we zijn in Alice Springs, het midden van Australië. Maar voordat we daaraan toe komen een update van de reis door het zuiden.

We begonnen de trip op de 3e juli in Adelaide. In plaats van direct naar het noorden te rijden, wat eerst het plan was, toch eerst 150km naar het zuiden, naar Victor Harbor. Het was een goede testrit voor onze campervan die het overigens erg goed doet. We waren voor het ophalen van de van erg huiverig over de kwaliteit, maar ook over de afbeelding van de Wicked campervan, aangezien ze de laatste tijd niet goed in het nieuws naar voren kwamen en – te herkennen aan – de graffiti afbeeldingen en teksten op de zijkant vaak nogal… ja, schunnig, confronterend, arrogant, seksueel, vulgair en/of beschamend kunnen zijn. Maar het viel alles mee. We kregen een gratis upgrade naar een wat luxer en nieuwer busje doordat we hem zo lang huren en er staat ‘slechts’ Rad Kid en Blink op de zijkant. Oja, en op de achterkant Get Rad or die trying.

Roadtrip – South Australia

185km
We spendeerden twee dagen in de Fleurieu Peninsula, ten zuiden van Adelaide en sliepen in het national park van Waitpinga. Daar zagen we walvissen, dolfijnen en zeehonden vanaf de kust in de zee zwemmen. Het was winderig en frisjes, plus dat het om half 6 al donker begon te worden waardoor we nu toch echt maar es noordwaarts wilden gaan rijden, opzoek naar warmere temperaturen.

780km
We slapen ergens langs de Stuart Highway, die van Port Augusta naar Darwin gaat, dwars door Australië en zo’n 2600km lang is. Ten zuiden van Port Augusta hebben we de Flynders Range gepasseerd waar we tientallen kangoeroes voorbij zagen hupsen en emu’s langs zagen sprinten, grappig overigens als ze rennen. Nu slapen we op een kleine rest area langs de weg en horen we eens in de zoveel tijd een roadtrain voorbij razen. Trucks met drie, soms vier aanhangers en een lengte hebben tot aan 55 meter! In Port Augusta hebben we de tank + 20 liter jerrycan volgegooid en water tot op de nok toe gevuld. Ik ben nog naar de kapper geweest, toch handiger aangezien we de komende weken niet zoveel douches zullen zien.

Restarea langs de Stuart Highway

1367km
De grens met de Northern Territory komt dichterbij. Nederland heeft zich inmiddels geplaatst voor de finale van de WorldCup tegen de tijd dat we Coober Pedy, 600km ten noorden van Port Augusta, inrijden. Coober Pedy, opaal-mijners-stad nr.1 kondigt zichzelf al aan door alle zandhopen die her en der in het landschap verspreid liggen. Behalve het bezoeken van een mijn, wat underground churches en het maanlandschap is er verder weinig te doen. Het is echt bizar hoe zo’n stadje uit het niets opeens opkomt. Kilometers rijden we rechtdoor door lege, kale landschappen en dan opeens is er weer civilisatie. De temperatuur overdag begint langzaam maar zeker te stijgen, ’s nachts zakt ie echter tot zelfs onder het vriespunt. Er is niks in de omgeving wat de warmte kan vasthouden, maar gelukkig beginnen de dagen ook langzaamaan te lengen.

Urenlang niks

1720km
We passeren de grens. Onderweg kwamen we langs wat roadhouses, met niet veel meer dan een benzinepomp en een bar. Soms nog een campground of motelkamers. Wij slapen in onze van op rest areas langs de Stuart Highway. Het geld gaat op aan benzine wat naarmate we meer naar het midden van Australië komen alsmaar duurder wordt. Het land is ongelooflijk groot, erdoorheen rijdend besef je dat pas, urenlang niks anders zien dan droge struiken en eindeloze uitzichten naar oneindigheid. En het rare is, nog geen kangoeroe voorbij zien springen.

Nog enkele klikbare foto’s: