Pieter Raat

Het leven in Kathmandu gaat er anders aan toe dan in Delft. We hebben een groot appartement op vijf minuten lopen van het Summit Hotel dat elke twee dagen schoongemaakt wordt door de schoonmaakster. En wanneer we ‘s avonds terug komen van ‘kantoor’ wacht onze guard ons op en sluit hij het hek achter ons. Als we geluk hebben kunnen we met de schakelaar het licht aandoen, anders moeten we wat knoppen omzetten en gaat de noodverlichting aan die draait op drie grote accu’s. Kathmandu heeft niet genoeg energie om 24 uur per dag te voorzien in elektriciteit. Op tafel ligt een schema waarin per dag staat wanneer er wèl en wanneer er géén stroom is; hierdoor draaien huishoudens 12 uur per dag op aggregaten of accusystemen.

Een ander groot probleem is water. Deze maanden heerst er extreme droogte en is er gewoonweg niet genoeg water om huishoudens te voorzien van stromend water. In principe zijn huizen wel aangesloten op ‘een’ leidingnet, maar degene met de sterkste waterpompinstallatie tapt het meeste water af. Voor publieke waterbronnen staan lange rijen waarin tientallen mensen uren wachten om eindelijk aan de beurt te komen zodat ze al hun meegebrachte emmers en kannen kunnen vullen aan een miezerig straaltje. De rijkeren hebben een watertank onder hun huis en kopen eens in de zoveel tijd een watertanker van 12.000 liter voor Rs 1.700, 15 euro; voor velen (meer dan) een maandloon.

Rijen voor de publieke bron in Patan

Ook het Summit kampt met waterproblemen. Per dag wordt zo’n 40.000 liter verbruikt door gasten en staff. Regenwater wordt opgevangen en gebruikt voor de kamers, maar in deze tijden ontkomen ze er niet aan om gemiddeld 3 tankers per dag te laten aanrukken. De waterproblematiek is ook deel van onze opdracht. Hoe kan water bespaard worden evenals hoe water opnieuw gebruikt zou kunnen worden. Hiervoor werken we samen met met iemand van de UN; we kijken naar de capaciteit van de filters en bekijken mogelijkheden om water te filteren en opnieuw te gebruiken voor toiletspoeling en tuinbesproeiing.

De rest van de opdracht gaat ook de goeie kant op. Het heeft ons een dikke week gekost om de compound te digitaliseren, iets wat belangrijk was om te doen, zodat we deze tekeningen als onderlegger kunnen gebruiken voor het nieuwe ontwerp. De bestaande tekeningen waren allen met de hand getekend en daardoor zeer onnauwkeurig. Ook de enkele digitale versies van bepaalde delen van het hotel die er waren, waren onnauwkeurig. Hierdoor hebben we alles opgemeten met ons laser-meet-apparaat en alles nagenoeg kloppend ingetekend. Inmiddels staat het hele gebied ook in 3d waardoor we kunnen simuleren wat ingrepen doen met interieur en exterieur. Beelden komen aan het einde van de rit.

De vijf weken die we hier hebben zijn aan de korte kant. We maken daarom lange dagen en hebben tot op heden weinig buiten het Summit Hotel terrein gezien. De enkele keer dat we met de taxi de stad ingaan is het dan ook flink wennen, the real Kathmandu Life, een verhaal apart. File, file en nog eens file, uitlaatgassen, getoeter, vervuiling en stank. De wegen zitten vol kuilen en hobbels, mensen dragen mondkapjes en auto’s en bussen zien eruit alsof ze 15 jaar geleden zouden moeten worden afgekeurd. Maar alles rijdt en niemand lijkt zich te bekommeren om een uur te doen over een afstand van 3km. Terug in Summit besef je pas dat je je in een klein groen paradijsje in de grote stad bevindt.

Summit Hotel Garden

Maar we snuiven ook wat van de (schone) cultuur. Zo zijn we bij de tempelcomplexen van Bodnath en Pashupati geweest en hebben we wat geshopped in het backpackersdistrict van Kathmandu, Thamel. Maar onze excursies worden altijd gecombineerd met bezoekjes aan referentieprojecten. Inspiratie opdoen bij Hotel Dwarika’s, the garden of dreams en Yak & Yeti; kijken hoe de concurrentie het doet.

Dik drie weken zijn voorbij en we maken ons klaar voor de Nederlandse feestdag, Queens day! Het Summit Hotel wordt omgebouwd tot een oranje Kamp Holland met 350 Nederlanders die vanuit alle streken komen voor de jaarlijkse vrijmarkt, ja echt waar. Het feest is echter van kort duur, want een dag later hebben de Maoisten een grootse revolutie aangekondigd. Het leven komt volledig stil te liggen, voor een nog onbekende tijd. We zullen zien wat het wordt, maar ook dit is part of the Kathmandu Life.

Nog wat klikbare foto’s: