Pieter Raat

Namaste! De eerste week zit erop. We zijn beland in een idyllisch oord, werkelijk een groene oase aan de rand van de Kathmandu Valley, het Summit-Hotel. Een week geleden kwamen we hier aan. Een vlucht via Londen en Qatar, geheel niet onaangenaam, werd de landing ingezet in Nepal. Vanuit het raam waren bergtoppen goed te zien, maar al snel vlogen we een laag smog in waardoor we op de dag van vandaag nog geen Himalaya hebben gezien.

Alles is piekfijn hier geregeld. Niet alleen voor ons, maar ook voor reguliere gasten van het Hotel. Er is volop aanwezigheid van personeel, de keuken is uitstekend en de plek is prachtig. Dertig kamers (Garden Wing) rondom een prachtige tuin met allerlei planten, bomen en een zwembad. Twintig kamers (Himalayan View Wing) met een weids uitzicht over de Kathmandu Valley (in April kan je de Himalaya hiervandaan helaas niet zien), dan nog tien kamers in het Holland House, waar het ooit begon en enkele appartementen in de Summit Tower. Centraal op het terrein staat het restaurant met de keuken waar zowel aan de noord- als de zuidzijde terrassen zijn. Omdat het Hotel volgeboekt is, hebben wij een appartement op 5 minuten lopen hiervandaan. Heel riant en van alle gemakken voorzien.

Het is natuurlijk niet alleen maar vakantie, want er wordt grotendeels van de tijd gewerkt. Kort door de bocht is de opdracht om het restaurant te vergroten qua capaciteit. In ’88 is er een tweede restaurant bijgebouwd maar komt niet tot zijn recht en wordt nu meer gebruikt voor vergaderingen en meetings. De bar moet gerestyled worden en het aantal kamers in de Himalayan View Wing moet worden uitgebreid. Tevens moet de kwaliteit van de kamers in de Garden Wing geüpgraded worden. Een interessante opgave waar we vanaf dag één mee aan de slag gingen.

Summit Hotel, Himalayan View Wing

Allereerst werd het bestaande kaartmateriaal gearchiveerd. Hieruit bleek dat er nog een hoop, voor ons, onbekend materiaal beschikbaar was wat ons een duidelijker beeld gaf over de geschiedenis van het Hotel. Vanuit het management hier waren al wat afspraken voor ons geregeld waardoor we op dag twee al meetings hadden met een Nepalese Architect, verbonden aan het Kathmandu Valley Preservation Trust (KVPT), die voornamelijk restauratiewerkzaamheden verrichten aan heritage projecten rondom de stad. Hij had in het verleden wat uitbreidingen aan het Hotel verricht en kent de ins en outs van het traditionele bouwen in Nepal. Tijdens de lunch ontmoetten we een Amerikaan, werkzaam voor de UN, gespecialiseerd op de economische aspecten van energie en watermanagement in Nepal. De manager hier laat ons alle hoeken van het Hotel zien en verteld wat er gaande is.

Om wat meer inzicht te krijgen in de traditionele architectuur brengen we op donderdag een bezoek aan de KVPT op Patan Durbar Square (Patan Paleis plein). Hier staat de grootste collectie paleizen en tempels van heel Nepal en enkele worden naar de oorspronkelijke staat gerestaureerd door de KVPT. We krijgen een rondleiding door de paleizen en bekijken de restauratieprojecten die jaren in beslag nemen. We leren ook het eea. over de manier van bouwen, houtsnijwerk en de bureaucratie rondom de projecten.

Patan Durbar Square

Inmiddels zijn we begonnen met het schetsen van nieuwe plannen, het digitaliseren van oudere handtekeningen en het maken van een analyse met betrekking tot de huidige situatie; wat werkt wel en wat werkt niet. Het werk wordt afgewisseld met af en toe wat ontspanning, en zo zijn we met onze nieuwe Amerikaanse vriend afgelopen zaterdag een mountainbike tour gaan maken door het Shivapuri Nagarjun National Park. Een tocht van 40km over single trails en stoffige wegen door kleine dorpjes.

Al met al gaan de werkzaamheden voort en gaat het hier ons goed! Tot de volgende update.

Nog wat klikbare foto’s: