Pieter Raat

Het leven in Kathmandu gaat er anders aan toe dan in Delft. We hebben een groot appartement op vijf minuten lopen van het Summit Hotel dat elke twee dagen schoongemaakt wordt door de schoonmaakster. En wanneer we ‘s avonds terug komen van ‘kantoor’ wacht onze guard ons op en sluit hij het hek achter ons. Als we geluk hebben kunnen we met de schakelaar het licht aandoen, anders moeten we wat knoppen omzetten en gaat de noodverlichting aan die draait op drie grote accu’s. Kathmandu heeft niet genoeg energie om 24 uur per dag te voorzien in elektriciteit. Op tafel ligt een schema waarin per dag staat wanneer er wèl en wanneer er géén stroom is; hierdoor draaien huishoudens 12 uur per dag op aggregaten of accusystemen.

Een ander groot probleem is water. Deze maanden heerst er extreme droogte en is er gewoonweg niet genoeg water om huishoudens te voorzien van stromend water. In principe zijn huizen wel aangesloten op ‘een’ leidingnet, maar degene met de sterkste waterpompinstallatie tapt het meeste water af. Voor publieke waterbronnen staan lange rijen waarin tientallen mensen uren wachten om eindelijk aan de beurt te komen zodat ze al hun meegebrachte emmers en kannen kunnen vullen aan een miezerig straaltje. De rijkeren hebben een watertank onder hun huis en kopen eens in de zoveel tijd een watertanker van 12.000 liter voor Rs 1.700, 15 euro; voor velen (meer dan) een maandloon.

Namaste! De eerste week zit erop. We zijn beland in een idyllisch oord, werkelijk een groene oase aan de rand van de Kathmandu Valley, het Summit-Hotel. Een week geleden kwamen we hier aan. Een vlucht via Londen en Qatar, geheel niet onaangenaam, werd de landing ingezet in Nepal. Vanuit het raam waren bergtoppen goed te zien, maar al snel vlogen we een laag smog in waardoor we op de dag van vandaag nog geen Himalaya hebben gezien.

Alles is piekfijn hier geregeld. Niet alleen voor ons, maar ook voor reguliere gasten van het Hotel. Er is volop aanwezigheid van personeel, de keuken is uitstekend en de plek is prachtig. Dertig kamers (Garden Wing) rondom een prachtige tuin met allerlei planten, bomen en een zwembad. Twintig kamers (Himalayan View Wing) met een weids uitzicht over de Kathmandu Valley (in April kan je de Himalaya hiervandaan helaas niet zien), dan nog tien kamers in het Holland House, waar het ooit begon en enkele appartementen in de Summit Tower. Centraal op het terrein staat het restaurant met de keuken waar zowel aan de noord- als de zuidzijde terrassen zijn. Omdat het Hotel volgeboekt is, hebben wij een appartement op 5 minuten lopen hiervandaan. Heel riant en van alle gemakken voorzien.