Pieter Raat

Nog snel voor het échte werkende leven ging beginnen, maakten Laurène en ik een escape naar de zon. Voor een bodemtarief vlogen we de 9e januari 3000km naar het zuiden en landden we op het noordelijkste eiland van de Canarische Eilanden, Lanzarote. Bij aankomst wachtte ons een zonnetje, 24 graden en een groene Kia Picanto.

Al eerder was ik in Tenerife (2000), La Palma en La Gomera (2006) geweest en kon me daardoor wel een voorstelling maken hoe het in Lanzarote zou zijn. Toch is dit eiland qua landschap weer compleet anders. Grote vlaktes, eindeloze lavavelden, een ruiger landschap en nauwelijks groen. Her en der duiken er smetteloze witte dorpjes op uit de zwart-bruine vulkanische velden, af-en-toe een cactusveld en aan de kust kliffen met een woeste zee, of pittoreske zandstranden tussen de rotsen.

Canarische Eilanden

Na aankomst op het vliegveld van Arrecife reden we naar een van de vakantie oorden van het eiland: Puerto del Carmen. Omdat het low season was, stonden vele appartementen leeg en hadden we voor een spotprijsje een appartement met zwembad op loopafstand van het strand. Na een korte wandeling over de boulevard en het strand viel het volgende op: gemiddelde leeftijd 55+ en voornamelijk uit Engeland.

Een foto reisverslag volgt:

Na een dikke 500km rond het eiland, stralende dagen, maar af en toe ook een wolk, strand, maar ook cultuur, vis en ijsjes, en een bijzondere architectuur, was het 5-daags verblijf ten einde. Op het vliegveld zaten we nog heerlijk in de zon in afwachting van onze vertraagde vlucht naar het noorden waar het vroor. Een super escape naar de zon!