Pieter Raat

Na een zeer stressvol vertrek vanuit Düsseldorf is de vlucht prima verlopen. OK, ik zal even uitleggen… Om 20:45u vertrok onze vlucht naar Parijs. Dus, ruim van te voren, namen we om 17:00u de ICE vanuit Utrecht naar Parijs. Ruim? Nee. Ondanks dat ik met een uur speling deze trein had geboekt, kwam deze al twintig minuten te laat. Met het idee dat het de vertraging wel in zou lopen, werd de vertraging eigenlijk alleen maar erger. Net over de grens stopten we bij Emmerich en kregen we de mededeling dat het elektrisch circuit opnieuw opgestart moest worden. Dit kon 5, 10, 15, 20, 30, misschien wel een uur duren, niemand kon het ons vertellen. Auw! Met nog iets meer dan een uur voor einde inchecken te gaan, besloten we de tassen te pakken en een taxi te nemen. Rennend over het perron naar de taxistandplaats; is er geen taxi te bekennen! Taxicentrale gebeld, maar gaf geef gehoor. We lopen terug naar het perron en zien iedereen gehaast in de ICE instappen. Wij met nog 200 meter te rennen en schreeuwend dat ze moeten wachten op ons, redden het net, en rijden na 40 minuten stilstaan eindelijk weer verder.

Een uur voor vetrek zijn we in Dusseldorf, dan nog een trein naar de airport en uiteindelijk checken we in 40 minuten voor vertrek, 10 minuten voordat de gate werd gesloten. Niks lang wachten, hop het vliegtuig in: op naar Charles de Gaulle. In Parijs stappen we over. Twaalf en een half uur later landden we in Singapore!

Reis naar Sumatra

Singapore
Wanneer we in de terminal staan is het al in de avond. Met de trein gaan we naar station Aljunied in de wijk Geylong. Opvalt dat alles goed geregeld is en vooral schoon! Overal hangen posters met ‘No spitting, 500$’, ‘No littering, 1000$’ en ga zo maar door. Op alles staat een boete, en iedereen houdt zich eraan. Na inchecken in ons hotel, lopen we de straten in waar we wat aan de straat eten. Het doet me denken aan Shanghai, alleen dan schoner.

De eerste echte dag vakantie. Je opent het gordijn. Ziet wat smog, flatgebouwen en overal airco installaties aan de gevel. Ja, dit is typisch zuidoost-Azie. Het is warm en lopen richting station. Aangezien we maar één dag hebben hier bezoeken we alleen de highlights. We pakken de trein naar het CBD, Central Business District, waar alle hoge torens staan, de rivier het land/stad in tweeën deelt en het Theater, de Quais en het drijvend stadion ligt. Nog niet helemaal in het tijdsritme koffieën we en vervolgen onze weg naar het Raffles Hotel waar een lakei mij de toegang weigert vanwege m’n sandalen (Laurène mag er wel in) en gaan vervolgens naar Little India. De stad is echt opgedeeld in stukken waarbij elk stuk zijn eigen identiteit heeft. Na een lunch daar gaan we naar Chinatown, kopen wat goedkope t-shirts voor de rest van de reis en eten rijst met sate. De avond valt en lopen naar een in het donker Colonial district.

Kuala Lumpur, Maleisië
Donderdag 2 juli, pakken we onze tassen weer in en gaan op ons gemak naar het vliegveld. Vanuit de Budget Terminal vliegen we voor nog geen 20 Euro naar Kuala Lumpur, Maleisië. De Mexicaanse griep wordt overigens overal bloed serieus genomen. In het vliegtuig al moeten we papieren ondertekenen dat we gezond zijn en niks mankeren. In de terminal wordt onze temperatuur opgenomen, en is die van Laurène te hoog en moet ze opnieuw gechecked worden. Alles prima, bagage in het depot, wij in de bus naar de stad. We hebben slechts 2 uur en racen de metro in naar de KL Towers, ooit de hoogste torens van de wereld. Indrukwekkend! Anders dan Singapore is de stad meer gespreid, mede door de hoogteverschillen in de stad en is het veel smeriger en minder geordend. Spugen op straat is hier overigens gratis. De tijd vliegt om en moeten om 17:00u alweer de bus terug naar het vliegveld nemen. Een uur in de bus, spullen ophalen en 55 minuten in het vliegtuig. Komen we aan in Medan, hoofdstad van Sumatra, Indonesië!

Sumatra, Indonesië
Het is al tegen 9 als we aankomen. Lopen door een spray van desinfectie voor de Influenza en stempelen onze visa. Buiten krioelt het van de taxidrivers die ons allemaal mee willen nemen. Het is als vanouds, net als vorig jaar. Voor een paar euro laten we ons droppen bij een simpel hotel en hier begint de reis pas echt!

Enkele klikbare foto’s: