Venezia jan. 2009
25/1/2009
Afgelopen week had ik het genoegen om te mogen genieten van heerlijke cappucini’s, pizza’s en pasta’s, spritze’s, prosecco, dolces en panini’s. Maar ook regen, want Venetië was alles behalve zonnig en droog.
Het was de tweede keer dat ik in Venetië was. De eerste keer in de zomer van 2007 samen met Laurène, nu met het Climate Adaptation Lab: 8 studenten en onze docente; was het minder toeristisch en leek de stad in handen van slechts de lokale bevolking. Reden voor een reisje naar Venetië was de waterproblematiek waarmee de stad te kampen heeft. Nog afgelopen december stond het water zo hoog, dat de stad plat lag. Lopen door de straten was nauwelijks meer mogelijk en boten konden niet meer onder de bruggen door varen.
Gedurende ons verblijf kregen we enkele lezingen van professoren van de IUAV. Hoe wordt er met het water omgegaan, en vooral, hoe kan er met de huidige én toekomstige waterproblematiek omgegaan worden, zonder dat de stad overstroomt en de lagune behouden blijft? De oplossingen voor de komende decennia zijn omleiding van het water, afkomstig van het land en de ‘Moses’, een beweegbare dam die in tijden van extreem hoog water de lagune afsluit. Maar meer voor ons interessant, hoe wordt er op kleinere schaal aan het stijgende waterpeil in de architectuur aangepast? Inspiratie om mee te nemen voor onze afstudeerprojecten.
Het ‘werk’ werd afgewisseld met cultuur. Er werd geshopt, gegeten en gedronken. Het was een mooie week en met een vertraging van 4 uur door de dikke mist kon er toch nog teruggevlogen worden vanaf een ander vliegveld.
enkele foto’s:
July 3rd, 2009 8:10 am
Een leuk begin bij een bezoek aan Venetië is een boottocht langs Burano en dan Torcello.
Door een speling van moeder natuur slibden de kanalen van het eiland dicht en dit betekende het einde van een bloeiende economie. Hierdoor zijn de twee oude kerken op Torcello nooit verbouwd in een meer eigentijdse stijl. De kathedraal, Santa Maria Assunta (Maria Hemelvaart), komt uit de 7e eeuw, maar is wel in de 9e en 11e eeuw herbouwd. De oorspronkelijke kerk had drie beuken en slechts één ronde apsis (later zijn er nog twee bijgebouwd). Dus een typisch vroegchristelijke Romeinse basiliek die ook in Grado en Ravenna te vinden is. Van het baptisterium uit de 7e eeuw is weinig overgebleven, alleen de omtrek van de muur en enkele basementen van zuilen. Het oorspronkelijke baptisterium (acht zuilen met een koepel) lag aan de voorzijde van de kathedraal. Meer cultuur is te vinden op de onderstaande site.