Pieter Raat

Snorkelen tussen de meest kleurrijke koralen, vissen en zeeschildpadden. Tempels, moskee’s en bemo’s. In onderhandeling met de politie en op de motor door zuid Lombok. Een bungalow op het strand en een verblijf in het surfers paradise. Een korte samenvatting van 10 dagen Gili-eilanden en Lombok.

Reis door de Gili’s en Lombok

De overgang tussen de rustige Gili-eilanden en het vaste land van Lombok was groot. Waar in de eerste alleen paard-en-wagen als vervoermiddel wordt gezien, wordt je in Lombok weggetoeterd en hang je aan- of zit je bovenop een bemo om maar ergens te komen.

De Gili’s
Het verblijf in de Gili’s was rustgevend. Een eilandengroep bestaande uit Gili Air, Gili Meno en Gili Trawangan, net ten westen van noord Lombok. Een misselijkmakende boottocht van 5 uur vanuit Bali eindigt in Air, maar na twee dagen verplaatsen we ons naar Meno, want daar zijn wèl bungalows op het strand en hier had je het strand praktisch voor jezelf! Heerlijk. De eilanden staan bekend om het bounty-gehalte. Palmbomen met vallende kokosnoten en fijn wit zand met een heldere turquoise zee. De onderwaterwerled is iets wat je uit ‘Finding Nemo’ en ‘Discovery Channel’ kent, prachtige koralen, kleurrijke vissen in alle soorten en maten en her en der even met een turtle meezwemmen.

Senggigi
Na vijf dagen bounty, op naar het vaste land van Lombok. Niet omdat we niet langer wilden blijven, maar ondanks dat er wel telefoonmasten staan, is er geen ATM en hadden we om precies te zijn 18.000rp over toen we in Senggigi aankwamen. Omgerekend 1,26E. Toen ook alle vier de ATM’s in Senggigi het ook nog eens niet deden schoot de stress er wel een beetje in, maar nadat we een hotelletje hadden gevonden, temidden van twee moskee’s die graag tegen elkaar battleden om 05:00u in de ochtend, kon de verbinding met de Nederlandse bank gelukkig toch gemaakt worden en stroomden 30 briefjes van 50.000 uit de automaat. Je voelt je een rijk man met zo’n stapel bankbiljetten. Dat blijkt des te meer wanneer je de bemo (met z’n 20-en in een busje) ermee probeert te betalen, ze hebben er nooit van terug.

Polisi
Lombok leent zich goed voor het verplaatsen per motor. Een internationaal rijbewijs, wat hier ‘verplicht’ is, was ik vergeten aan te vragen en daarom kwam het idee om dan maar een lokaal rijbewijs te kopen. Iedereen kon het wel voor je regelen en iedereen had wel een andere prijs. Beste optie was bij het politieburo, maar wanneer zelfs de agenten een eigen prijs opmaakten, was het toch beter om in Mataram, de hoofdstad van Lombok, het hoofdburo te bezoeken. Onze komst kwam als een aangename afwisseling van hun tamelijk niet-intensieve arbeidsdag. Sigaretje roken op de bank voor de tv, was wat de rechercheurs die ons in hun huiskamer ontvingen, deden. Al snel bleek dat een rijbewijs kopen onnodig was; wanneer je aangehouden wordt, meneer polisi gewoon een 50.000 in zijn hand duwen en verder brommen. Toen hoofdinspecteur Gun (zo heette hij) dit bevestigde, bleek dat de polisi je beste vriend is, zolang je ze maar wat geld geeft. Toch gebruikten we de motor niet in dit gedeelte van Lombok. De tempels die we wilden bezoeken, waren goed bereikbaar met de public bemo, maar dan zat je wel tussen de gedroogde vis en manden vol groente, kippen en vogels.

Kuta Lombok
Na twee nachten Senggigi pakten we onze spullen in. Dag moskee’s, hallo Kuta Lombok, surfers paradijs in het zuiden. Prachtige stranden en hoge golven in een helder blauwe zee in een woestijnachtig landschap. De drukte rondom Mataram was ver achter ons gelaten en bevonden we ons tussen de lokale mensen en enkele surfers uit het buitenland. Met een motor maakten we een tocht langs de kust en passeerden dorpjes langs de weg waarin je diepe kuilen moest ontwijken. Kinderen zwaaiden en wilden je aanraken, stak je je hand niet uit dan kreeg je een harde tik op je arm; k*tkinderen! Hoort erbij, blijkbaar. Surfen hebben we niet gedaan, daar waren de golven nèt iets voor, zeker op het mooie Mawi Beach. Na twee dagen terug naar Mataram en wachten maar op de bus. De bus die ons naar Labuan Bajo in Flores zou brengen. Een reis per bus en boot van 34 uur.

Volgende keer meer!