Pieter Raat

Zestien dagen hard werken, uitgaan, high-lights bezoeken, met stokjes eten, 20 uur per dag leven, smog inademen, 431 km/h per trein reizen, in de hoogste bar ter wereld een biertje drinken, de grootste neon- en led-reclames die je maar kan voorstellen, de stad waar hoogbouw als paddenstoelen de grond uit reist, propvolle metro’s, honderdduizenden fietsen en brommers, enorme snelwegnetwerken 40 meter boven de grond en 17 miljoen Chinezen. Dat was het leven dat ik met 14 medestudenten in Shanghai leidde.
.

Workshop
Aanleiding om hier naar toe te gaan was een workshop, georganiseerd vanuit Terraventure. Doel was om in Shanghai, in samenwerking met 34 Chinese studenten van de Tonji University, een bouwblok te ontwerpen waarin meerdere sociale klassen zouden kunnen samenwonen, dit in combinatie met de extreem hoge dichtheid die Shanghai in dit gedeelte van de stad kent. Een dichtheid van 48.000 mensen/km2 overigens, in vergelijking met New York a 16.000 mensen/km2. Hoe dit kan? Shanghai kent extreem veel hoogbouw. Meer dan 10.000 wolkenkrabbers staan er in Shanghai en dat ontkomt ook niet aan je zicht. Maar ook laagbouw. De oude bebouwing, de Lilong, waar de arme bevolking woont bevat straten die 3 meter breed zijn en huizen worden door soms wel 8 families bewoond. Een vloeroppervlak van minder dan 5m2 per persoon. Het contrast is groot.

Met alle kennis die we vooraf in Nederland hadden opgedaan, en de kennis van de Chinezen, konden designcriteria’s opgezet worden en na een analyse van de ontwerplocatie kon worden begonnen met het ontwerp. In een groep van drie Nederlanders en 7 Chinezen manageden we het om in enkele dagen tijd een uitgewerkt plan neer te zetten dat op het laatst voor een groep van 51 studenten en 7 begeleidende docenten en professoren gepresenteerd werd.

Dagelijks leven
Ondanks dat het in Nederland vakantie was, was dat het voor ons in Shanghai verre van niet. We hadden een druk schema af te werken. De dag van aankomst hadden we weliswaar de dag vrij. We arriveerden vroeg in de morgen dus hadden nog de hele dag voor ons en deden een sight seeing tour door oa. People’s Square en de Bund. Alles was overweldigend en groots. Het grootse was goed te zien vanuit bar ‘Cloud 9’, de hoogste bar ter wereld op de 88e verdieping van de Jinmao Tower, waar je een weidse view had over de skyline.

Tijdens de workshop dagen werd er vroeg opgestaan. Werken deden we de eerste dagen op de Tonji University, later verhuisden we naar het Shanghai Creative Center 1933, een oud slachthuis (grootste van China) dat compleet gerenoveerd was en waarin naast architectenbureaus ook Armani- en dat soort winkels gevestigd waren. Hier hadden we een grote ruimte tot onze beschikking waar we maquettes konden maken en onze ontwerpen konden uitwerken. Een top locatie, voor de Chinezen minder, gezien de historie van het gebouw.

Werken deden we tot een uur of half 8. Buiten was het dan al pikdonker, maar alle gebouwen waren goed zichtbaar door alle opflikkerende led- en neonverlichting die werkelijk alle kleuren aannamen. Meestal namen we dan de taxi naar het hostel, dropten onze tas en streken ergens neer in een restaurantje en aten de lokale specialiteiten. Noodles, rijst, fried pork, vegetables maar ook varkenshuid, tofu, visseballen, en andere ondefinieerbare ‘lekkernijen’. Na wat flesjes Tsjing Dao namen we wederom de taxi naar een van de grote clubs. G+, Babyface, Attica, Club Rouge, California Club en M2, we hebben ze allemaal gezien. Westerse dancemuziek, een inrichting waar je U tegen zegt en een publiek voornamelijk afkomstig van buiten China. Maar ook de nationale partyscene meegemaakt. Partyworld, een enorm gebouw met meer dan 100 karaoke ruimtes waar de Chinezen met vrienden gewoonweg een avondje gaan zingen.

Dat je van de TU kwam, opende deuren. Vanuit Nederland was er al een bezoekje geregeld aan een project van ING vastgoed, ‘the Racket Club’. Een expat wijk rondom enkele tenniscourts, ergens 60km buiten het centrum van Shanghai. Alles was hier zo westers, dat je niet eens het idee had dat je je in China bevond. Enkele dagen later waren we uitgenodigd bij een Nederlands feestje in het URBN Hotel. Richard Hutten van DROOG Design gaf een lezing over zijn ontwerpen, maar de afterparty was waar het eigenlijk om draaide.

Eindpresentatie
De samenwerking binnen de groep verliep goed. Dit resulteerde dan ook in perfecte planning waardoor we een dag voor de eindpresentatie klaar waren. Terwijl de andere studenten nog hard aan het werk waren maakten ik, Rogier en Sven een rondje door het oude stadscentrum en dronken we een biertje in het ronddraaiende restaurant van het Radisson Hotel terwijl de zon onderging.

Na de eindpresentatie werd er met z’n allen ‘Hot Pot’ gegeten. Een kokende pan waar je vanalles in moet gooien om het er vervolgens weer uit te vissen om daarna op te eten. Een dag later was er nog een afsluitende borrel in het SCIC waar de certificaten uitgereikt werden.

Een verblijf van twee en een halve week zat er weer bijna op. Nog een dagje met de trein naar Suzhou geweest om de originele Chinese tuinen te zien, snel nog een ritje met de Maglev trein en nog even achterop de motor en met 80 kriskras door het verkeer zonder helm op je kop. Snel nog het Chinese leven meepikken voordat het vliegtuig weer vertrekt.

Maandag 12 mei was het dan zover. Om 07:15u reden we met een minibus de drukke ochtendspits in. Bang om de vlucht te missen, kwamen we toch nog op tijd. Het was een drukke, leerzame maar vooral ook mooie trip! Shanghai, crazy city!

Meer klikbare foto’s: