Pieter Raat

En het bliksembezoek aan Zweden is alweer voorbij.
Vrijdag ochtend verlieten we Nederland en kwamen we (ik, en m’n ouders) aan het eind van de dag in pikdonker Boliden aan. Waar? Boliden, 40km ten noordwesten van Skellefteå, waar mijn broer woont en werkt.
.

Vrijdag 23 november 2007 neem ik om 08:00u de trein vanuit Delft naar Schiphol. Bij aankomst tref ik mijn ouders bij de incheckbalie. Omdat mijn vader tijdelijk in een rolstoel zit – vanwege een gebroken poot, opgelopen bij de Bijenkorf in Utrecht – krijgen we alle privileges die elke reiziger zich wenst: voorrang bij inchecken, sneller door de paspoortcontrole en als eerste boarden. Ook tijdens de transfer in Stockholm wordt alles perfect geregeld. Een rolstoel staat klaar en personeel van de SAS rijdt ons via binnendoorgangetjes naar de andere terminal, met alle voorrang van dien.
In de namiddag landden we in Skellefteå, een stadje 900km ten noorden van Stockholm. Zo noordelijk dat het al om 15:00u donker is en dat de temperatuur ver onder het vriespunt ligt. Bomen zijn niet meer groen maar wit, de vele meren die er zijn, zijn bevroren. In een volvo, wat anders, voorzien met banden met spikes, rijdt Hein ons over bevroren- en besneeuwde wegen naar zijn houten huisje in Boliden waar hij en zijn vriendin samen wonen en werken. (lees zijn verhalen alhier)

Zaterdag 24 november komt de zon rond negenen nèt boven de horizon. Heel veel hoger komt ie niet; om 14:00 verdween hij alweer. Tis raar, want hierdoor heb je een heel ander tijdsbesef. Zodra het donker is, heb je het gevoel dat het al heel laat is en dat het bedje roept. Maar werkelijke bedtijd is echter 8 uur later…
Tegen elven stappen we gevijven in de auto en rijden naar Skellefteå. Een stadje met 30.000 inwoners en waar aik hockey en curling de locale sporten zijn. Na een wandelingetje door de witte omgeving en de lokale shoppingmall, gaan we net als 5.000 anderen kijken naar de plaatselijke helden van het aik hockey, Skellefteå AIK speelde tegen Färjestads BK. Voor mij een eerste ervaring met het ijshockey waar elkaar pletten tegen de rand of elkaar een harde duw of tekkel bezorgen erbij hoorden. Tot op 11 seconden voor tijd stond Färjestads BK voor met 3-2. Skellefteå AIK zette vervolgens ook zijn keeper in de aanval en maakte in de laatste seconde nog de gelijkmaker!
Terug naar Boliden, waar het al diep in de nacht voelde, maar nog geen avond was.

het leven in noord Zweden

Zondag 25 november, Hein is jarig. Maartje heeft een appeltaart gebakken en op tafel staan verder nog meegebrachte muisjes en pindakaas die belegd kunnen worden op de Euroshopper pistoletjes, want Euroshopper is ook in Zweden bekend. Geregeld was dat ik mee kon gaan skiën met twee collega’s van Hein en Maartje uit Australië. Een uurtje rijden door de bossen over besneeuwde wegen waar rendieren vrij rond lopen. En dan vanuit het niets ontpopte zich een heuvel met één lift en drie pistes! Genoeg te doen voor een dag, die bovendien toch maar twee uur duurde. Maar het idee om zo vroeg in het winterseizoen op de ski’s te staan is natuurlijk ook erg vet!
Bij terugkomst in Boliden was het alweer aan het schemeren. De appeltaart werd opgesmikkeld, kadotjes werden uitgepakt. Alweer 28 jaar.

verjaardag in de sneeuw

Maandag 26 november gaat de wekker om 07:00u. Het leven in het noorden is rond deze tijd al in volle gang. Mensen zijn al vroeg aan het werk terwijl wij alweer onderweg zijn naar Skellefteå Flygplats. Ook Hein moet na de drop-off naar zijn werk. Door het vroege donker worden verschuiven de dagelijkse tijden. Winkels sluiten tegen drieën, arbeiders gaan rond vieren alweer naar huis, en rond negenen naar bed. Maar wij vlogen weer terug naar de bewoondere wereld.

terug naar de bewoondere wereld

Hein en Maartje, TAK!
pap en mam ook natuurlijk!

enkele klikbare foto’s: