Pieter Raat

Het is vrijdag 17 maart. Om 8 uur gaat de wekker af en niet veel later zit ik op mijn fiets richting de loods van Height Specialists. De examinator van de IRATA opleiding is uit Engeland overgevlogen en zal ons na een week training examineren. Met succes wordt de cursus door ieder afgerond en ben ik halverwege de middag weer thuis in Delft. Na het pakken van mijn ski’s en spullen neem ik de trein naar Utrecht en rijden Hein en ik de spits in richting Maastricht waar we Isabel oppikken. Een uur later zitten we weer op de weg, op naar Grenoble!

Na 9 uur rijden komen we aan in Chamrousse. Het is 6 uur in de ochtend, de skilift is nog niet open en dutten wat in de meest onaangename houding. Twee uur later worden we moeizaam wakker, nemen een kop koffie met een pain au chocolat en kopen een skipas voor de dag. Niet veel later zitten we in de lift voor onze eerste afdaling.

Het skiën gaat prima, de sneeuwcondities zijn goed, het is niet druk maar wel erg bewolkt. Tegen een uur of 4 vallen we om van de slaap. We besluiten te stoppen en rijden naar het appartement van Martien, midden in het centrum van Grenoble.

Zondag wordt er wederom geskied, ik en Isabel skiën gedurende de hele dag in Alpe d’Huez, Hein en Martien maken een tour in dezelfde omgeving. Het weer is beter, de zon breekt af en toe door en de sneeuw is perfect!
Een dag later is het warm, het smeltpunt ligt op 2000 meter wat de lange afdalingen naar 1350 meter papperig maakt. Hein en Martien hebben wederom de tourski’s onder gedaan terwijl ik en Isabel ons, in de zon, tot de pistes beperken.

Het is alweer dinsdag. Aanvankelijk was het plan om vandaag nog een dag op de ski’s te staan. Hein zou met mij en Isabel de pistes opgaan, Martien had een dag klimmen in het vooruitzicht. Echter regende het in Grenoble en was het boven de 10 graden, wat niet veel goeds voor de sneeuwcondities hoger in de bergen betekende. Grenoble, een stad met 500.000 inwoners was daarom ook geen gek alternatief. We lopen door het centrum wat me enigzins aan Parijs doet denken en bestijgen de berg aan de voet van de Isère met een mooi uitzicht over de stad.
Als we tegen half vier de stad willen verlaten komt een grote demonstratie, waarin geprotesteerd werd tegen de maatregel van de regering om het werkgevers makkelijker te maken jonge werknemers te ontslaan, de hoek omzetten. Eerder dit weekend werden Hein en Martien al bijna in elkaar geknuppeld toen zij tussen de agressieve menigte en de ME door liepen. De auto bleef heel, we reden terug naar Nederland.

Nu weer terug van vier toffe dagen in het zuiden van Frankrijk. Lekkere broodjes, heerlijk geskied en nog bruin geworden ook! Martien, bedankt voor de overnachtingen.